مقابله با نارسایی اولیهی تخمدان در زنان ایرانی: یک مطالعهی کیفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی سلامت باروری، کمیتهی پژوهشی دانشجویان، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، پژوهشکدهی سبک زندگی، دانشکدهی پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیهاله (عج)، تهران، ایران
3 دانشیار، مرکز تحقیقات پروتئومیکس و گروه آمار زیستی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استاد، مرکز تحقیقات آندوکرینولوژی تولید مثل، پژوهشکدهی علوم غدد درونریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
5 دانشیار، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v37i529.11019چکیده
مقدمه: نارسایی اولیهی تخمدان، به عنوان یائسگی قبل از 40 سالگی تعریف میشود. زنان مبتلا، علاوه بر عوارض جسمانی، با مشکلات روانی- اجتماعی بسیاری مواجه هستند که میتواند کیفیت زندگی آنها را کاهش دهد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی چگونگی مقابلهی زنان ایرانی با نارسایی اولیهی تخمدان بود.روشها: این مطالعهی کیفی با استفاده از مصاحبهی عمیق نیمه ساختار یافته بر روی 16 نفر از زنان دارای نارسایی اولیهی تخمدان انجام شد که به صورت نمونهگیری مبتنی بر هدف انتخاب گردیدند. مصاحبه با شرکت کنندگان، با روش تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: چگونگی مقابلهی زنان با نارسایی اولیهی تخمدان در چهار طبقهی اصلی تابآوری (تطابق با زندگی، معنویت، رشد پس از سانحه و کسب اطلاعات)؛ نگرش نسبت به بیماری (باورهای غلط و مثبتاندیشی)؛ تلاش برای مدیریت سلامتی (اصلاح شیوهی زندگی،کاستن خطر، راهکارهای پیشگیرانه و مادری غیر ژنتیکی) و جستجوی حمایت (همسر، خانواده، دوستان، تیم درمانی و دولت) دستهبندی شد.نتیجهگیری: نیاز مبرمی به ارتباط مؤثر و حمایتی، ارایهی اطلاعات دقیق و خدمات مشاورهای به این دسته از زنان از سوی درمانگران احساس میشود. همچنین، ایجاد پایگاههای اینترنتی جهت ارایهی اطلاعات صحیح و تشکیل گروههای حمایتی مجازی به تطابق این افراد کمک میکند. در کنار این عوامل، دولت میتواند با پوشش بیمهای خدمات سلامت باروری، راه سازگاری را بر آنان هموار سازد.
