بررسی موانع موفقیت تیم احیا در عملیات احیای قلبی- ریوی در بیمارستانهای منتخب شهر اصفهان در سالهای 97-1396 از دیدگاه پزشکان و پرستاران
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 استادیار، گروه طب اورژانس، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22122/jims.v37i528.11624چکیده
مقدمه: ایست قلبی- ریوی، یکی از مهمترین اولویتهای فوریتهای پزشکی است که تعداد موارد موفق آن، یکی از شاخصهای مهم کیفیت عملکرد واحدهای اورژانس و شناسایی موانع احیای موفق محسوب میشود. از این رو، شناسایى موانع و علل عدم موفقیت تیم احیا، از اهمیت زیادی برخوردار است. هدف از انجام مطالعهی حاضر، بررسی موانع موفقیت تیم احیا در عملیات احیای قلبی- ریوی از دیدگاه پزشکان و پرستاران در بیمارستانهای منتخب اصفهان در سالهای 97-1396 بود.روشها: این مطالعهی تحلیلی- مقطعی در سال 97-1396 در بیمارستانهای شریعتی و غرضی اصفهان انجام شد. نمونهی مورد مطالعه، شامل 126 نفر از پزشکان و پرستاران شاغل در این بیمارستانها بودند. افراد با رضایت و آگاهی کامل، بر اساس معیارهای ورود به مطالعه، مورد بررسی قرار گرفتند. نمونهها به روش تصادفی ساده، جمعآوری شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامهی محقق ساختهای بود که روایی و پایایی آن بین 87/0 و 90/0 گزارش شده است. دادههای حاصل از پرسشنامهها با استفاد از نرمافزار SPSS و آزمونهای Mann-Whitney و Friedman تجزیه و تحلیل گردید. 050/0 > P به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.یافتهها: در این مطالعه، بیشترین گروه سنی در ردهی 54-35 سال (76 درصد) بودند. 4/75 درصد از پرسنل را مردان تشکیل دادند و 3/68 درصد از پرسنل مورد بررسی از بخش اورژانس هر دو بیمارستان انتخاب شدند. در بین حیطههای مورد بررسی، به ترتیب عوامل وابسته به بیمار دارای بالاترین میانگین (42/1 ± 95/1) و برنامه و امکانات آموزشی دارای کمترین میانگین (80/0 ± 68/0) بودند. بین دیدگاه پزشک و پرستار تنها در بعد تجهیزات و وسایل مورد نیاز، اختلاف معنیداری وجود داشت (002/0 = P).نتیجهگیری: باتوجه به نتایج پژوهش، میتوان گفت با بررسی ویژگیهای بیماران، تأمین پرسنل کافی و آموزش دیده، ارزیابی مناسب، آماده و سالم بودن تجهیزات و ارایهی بازخوردهای مناسب به تیم احیا، میتوان میزان موفقیت را ارتقا داد.