بررسی مقایسهای تأثیر تجویز پیشگیرانهی دو دز سولفات منیزیم وریدی و دارونما بر تغییرات قلبی- عروقی حین بیهوشی عمومی در جراحیهای لاپاراسکوپی زنان
نویسندگان
1 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i528.11214چکیده
مقدمه: نوسانات همودینامیکی از عوارض شایع انواع جراحیها میباشد. امروزه، جراحیهای لاپاراسکوپی به دلیل عوارض کمتر نسبت به جراحیهای باز، مورد استقبال قرار گرفته است. این مطالعه، با هدف بررسی تأثیر دو دز سولفات منیزیم بر تغییرات قلبی- عروقی حین بیهوشی عمومی در جراحیهای لاپاراسکوپی زنان انجام شد.روشها: مطالعهی حاضر، یک کارآزمایی بالینی دو سو کور بود که بر روی 106 بیمار 65-18 ساله، کاندیدای اعمال جراحی لاپاراسکوپی انجام شد. بیماران به صورت تصادفی، به سه گروه دریافت کنندهی دارونما (شاهد) و 30 و 50 میلیگرم/کیلوگرم سولفات منیزیم تقسیم شدند. دارو، طی مدت زمان 15-10 دقیقه از شروع القای بیهوشی تا قبل از پنوموپریتونئوم تزریق شد و بعد از اتمام تزریق، گاز دیاکسید کربن توسط جراح دمیده شد. پارامترهای فشار خون سیستول و دیاستول، اشباع اکسیژن خون شریانی و ضربان قلب قبل از القای بیهوشی به عنوان پایه و بعد از القای بیهوشی و نیز بعد از اتمام داروی تزریق شده و بلافاصله قبل از پنوموپریتونئوم و در زمانهای 5، 10، 20، 30 و 40 دقیقه بعد از پنوموپریتونئوم اندازهگیری و ثبت شد.یافتهها: تزریق سولفات منیزیم، باعث ایجاد تغییرات معنیدار در کاهش فشار خون سیستول و تعداد ضربان قلب (001/0 > P) و افزایش درصد اشباع اکسیژن (040/0 = P) و سطح سرمی منیزیم (001/0 > P) شد. در گروههای دریافت کنندهی دارو نیز به طور واضح، عوارض لرز و استفراغ کاهش داشت.نتیجهگیری: از دز 30 میلیگرم/کیلوگرم سولفات منیزیم، میتوان به طور ایمن جهت بیهوشی با ثبات همودینامیک در جراحیهای لاپاراسکوپیک زنان استفاده نمود.