فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پرخاشگری، علامتی غیر اختصاصی و آسیب‌رسان ناشی از عوامل مختلف پزشکی است و پیش‌گیری ازعواقب آن، سرعت عمل درمانگران را می‌طلبد. برای این منظور، داروهای آنتی‌سایکوتیک به کار می‌روند. شناسایی سریع‌الاثرترین داروی آرام‌بخشی، ضروری است. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه‌ی سرعت آرام‌بخشی داروهای هالوپریدول، تری‌فلوپرازین، پرومتازین و کلرپرومازین در بیماران پرخاشگر بود.روش‌ها: این مطالعه، یک کارآزمایی بالینی بود که بر روی بیماران پرخاشگری انجام شد که در سال ۱۳۹۵ به اورژانس روان‌پزشکی بیمارستان خورشید اصفهان مراجعه کرده بودند. طی این مطالعه، ۷۶ بیمار به طور تصادفی به ۴ گروه تقسیم شدند و هالوپریدول، تری‌فلوپرازین، پرومتازین و کلرپرومازین به صورت تزریق داخل عضلانی دریافت کردند. بیماران هر ۳۰ دقیقه از نظر علایم پرخاشگری ارزیابی شدند و زمان مورد نیاز برای ایجاد آرام‌بخشی ثبت شد.یافته‌ها: میانگین سن بیماران 70/8 ± 85/32 سال بود و 8/61 درصد بیماران مرد بودند. 2/59 درصد از بیماران به اولین تزریق پاسخ دادند و 8/40 درصد نیاز به تزریق دوم پیدا کردند. زمان میانگین برای ایجاد اثرات آرام‌بخشی پس از تزریق اول 61/6 ± 41/19 دقیقه و 38/5 ± 71/18 دقیقه پس از دومین تزریق بود. یافته‌های آماری نشان داد که مدت زمان القای آرام‌بخشی با سن، جنس، نوع ماده‌ی مصرفی و نوع پرخاشگری ارتباط معنی‌داری نداشت. بعد از اولین و دومین تزریق، کوتاه‌ترین زمان القای آرام‌بخشی مربوط به گروه پرومتازین و طولانی‌ترین زمان مربوط به گروه کلرپرومازین بود.نتیجه‌گیری: پرومتازین، سریع‌ترین تأثیر داروی آرام‌بخش در بین داروهای مورد مطالعه در بیماران پرخاشگر بود. هیچ یک از داروها عوارض جانبی ایجاد نکرد.