فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: با توجه به شیوع بالای فشار خون و اهمیت کنترل آن توسط بیمار، پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش مبتنی بر خودکارامدی بر کنترل فشار خون در بیماران مبتلا به پرفشاری خون انجام گردید.روش‌ها: در این مطالعه‌ی نیمه تجربی، 80 بیمار مبتلا به پرفشاری خون در دو گروه 40 نفره (مورد و شاهد) قرار گرفتند. آموزش استراتژی‌های خودکارامدی برای اعضای گروه مورد انجام شد و گروه شاهد مداخله‌ای دریافت نکرد. بیماران قبل و سه ماه بعد از آموزش، پرسش‌نامه‌ی خودکارامدی عمومی (General Self-Efficacy Scale یا GSES) و مقیاس استرس ادراک شده‌ (Perceived Stress Scale یا PSS) را تکمیل نمودند. فشار خون بیماران نیز قبل و سه ماه بعد از مداخله اندازه‌گیری و بین دو گروه مقایسه گردید.یافته‌ها: میانگین فشار خون سیستولیک قبل و بعد از مداخله در گروه مورد به ترتیب 9/15 ± 7/136 و 3/13 ± 3/124 میلی‌متر جیوه بود و سطح آن در گروه موردکاهش معنی‌داری پیدا کرد (001/0 = P). میانگین فشار خون سیستولیک قبل و بعد از مداخله در گروه شاهد به ترتیب 8/14 ± 0/134 و 5/9 ± 8/134 میلی‌متر جیوه به دست آمد و تفاوت معنی‌داری بین دو زمان مشاهده نشد (790/0 = P). تغییرات نمره‌ی خودکارامدی در گروه مداخله به طور معنی‌داری بیشتر بود (001/0 > P). همچنین، تغییرات نمره‌ی استرس در دو گروه اختلاف معنی‌داری را نشان داد (001/0 > P).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد خودکارامدی در کنترل فشار خون بیماران مؤثر می‌باشد و پیش‌نیاز رفتار محسوب می‌شود و می‌توان از استراتژی‌های ارتقای خودکارامدی جهت کنترل فشار خون در بیماران مبتلا به پرفشاری خون بهره برد.