ارتباط شدت بیماری آسم با شدت علایم اضطراب و افسردگی: یک مطالعه‌ی مقطعی

نویسندگان

1 دانشیار، مرکز تحقیقات علوم رفتاری و گروه روان‌پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشیار، گروه داخلی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 استادیار، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده‌ی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

5 دانشجوی پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران

6 دستیار، گروه روان‌پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v37i524.11161
چکیده

مقدمه: افسردگی و اضطراب دو اختلال خلقی شایع در جوامع امروزی، با گسترش جهانی می‌باشند که باعث کاهش کیفیت زندگی می‌شوند. تعدادی از مطالعات اخیر، به بررسی رابطه‌ی اضطراب و افسردگی در مبتلایان به آسم پرداخته‌اند که با توجه به کافی نبودن مطالعات در این زمینه به خصوص در ایران، مطالعه‌ی حاضر به بررسی این موضوع در جمعیت ایرانی پرداخت.روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر، به صورت مقطعی انجام شد. جمعیت مورد مطالعه، 151 بیمار مبتلا به آسم بودند که به درمانگاه‌های فوق تخصصی ریه (در اصفهان و شهرکرد) در سال 1395 مراجعه نمودند. روش نمونه‌گیری به صورت متوالی انجام شد. از پرسش‌نامه‌ی Hospital anxiety and depression scale (HADS) به عنوان ابزار سنجش نمره‌ی اضطراب و افسردگی استفاده شد. داده‌های جمع‌آوری شده با آزمون‌های t و همبستگی Spearman با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته‌ها: 151 نفر بیمار مبتلا به آسم وارد مطالعه شدند. با کنترل شاخص‌های دموگرافیک و با در نظر داشتن بیماری زمینه‌ای، مقایسه‌ی نمره‌ی افسردگی با شدت بیماری آسم ارتباط معنی‌داری نداشت. نمره‌ی اضطراب با داشتن بیماری و جنس افراد ارتباط داشت.نتیجه‌گیری: می‌توان نتیجه گرفت که میزان اضطراب و افسردگی در بین مبتلایان به آسم با شدت این بیماری ارتباط نداشت. با توجه به شیوع بالای آسم و نقش به‌سزای افسردگی و اضطراب در کیفیت زندگی افراد، لزوم مطالعات بیشتر و استفاده از ابزارهای سنجش میزان اضطراب و افسردگی دقیق‌تر نمایان می‌شود.

کلیدواژه‌ها