بررسی تطبیقی توزیع خدمات عمومی شهری از منظر عدالت اجتماعی مورد ؛ زاهدان
نویسندگان
1
2
3
doi
10.22111/gdij.2008.3651چکیده
پس از انقلاب صنعتیتحولات اجتماعی واقتصادی به ویژه فنآوریها، نظام سکونتگاههای انسانی (شهری، روستایی) را به شدت تحت تأثیرقرار داده است، بهگونهای که سهم جمعیت شهری نسبت به جمعیت روستایی فزونی گرفته و در فضای لجامگسیخته و بدون برنامه و تا اندازهای نشأت گرفته از مهاجرت شدید و بیبرنامه روستایی این امر مدیریت شهری را نه تنها در ارایهی خدمات عمومی با مشکل روبرو ساخته است بلکه در عصر جهانی شدن مدیریت کارآمد و اثربخش را به یک مدیریت منفعل و اقتضایی مبدل ساخته است. برابر بررسیهای صورت گرفته جمعیت شهر نوبنیاد زاهدان طی نیم سدهی گذشته با نرخ رشد بیش از 3درصد (85-1375) از 17495 نفر در سال 1335 به 567449 نفر درسال 1385 افزایش یافته است، بطوریکه این روند آهنگ خدمات رسانی را نامتعادل کرده و عدالت اجتماعی، فضایی و پایداری شهری را مورد سوال قرار داده است. یکی از روشهای بهینهی ارایه خدمات، تقسیم یک شهر بهعنوان یک سیستم به مناطق مختلف و ارایهی خدمات شهری متناسب با ویژگی جمعیتی است. هدف از این مقاله بررسی وضعیت جمعیت در مناطق شهری زاهدان و چگونگی تناسب آن با خدمات شهری است. روش پژوهش توصیفی و تحلیلی است که از مدلهای کمی ویلیامسون و ضریب آنتروپی استفاده شده است. نتایج به دست آمده نشان میدهد،تنها با ارایهی سازوکار توزیع خدمات برابر و متناسب با نیازهای جمعیتی میتوان به تعادل در سطح شهر زاهدان رسید.