بررسی فراوانی وقوع سوانح و حوادث و عوامل مرتبط با آن در دانشآموزان 14-11 سالهی استان اصفهان در سال 1394
نویسندگان
1 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i523.11331چکیده
مقدمه: افزایش حوادث در میان دانشآموزان با توجه به پیشرفت تکنولوژی ایجاب میکند که موضوع سلامت فردی دانشآموزان از جنبههای مختلف مورد ارزیابی قرار گیرد. پژوهش حاضر، با هدف بررسی فراوانی وقوع سوانح و حوادث و عوامل مرتبط با آن در دانشآموزان 14-11 ساله در استان اصفهان در سال 1394 طراحی و اجرا گردید.روشها: این مطالعه، قسمتی از طرح گرانت به شمارهی 188169 بود که به صورت توصیفی- مقطعی بر روی 3242 دانشآموز به شیوهی نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انجام شد. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامهی از قبل تهیه شدهی معاونت بهداشتی استان اصفهان بود که توسط پرسشگر آموزش دیده تکمیل گردید.یافتهها: فراوانی وقوع حوادث ترافیکی و غیر ترافیکی در طی یک سال 8/29 درصد بود. وقوع حادثه با جنسیت پسر ارتباط معنیداری داشت (01/0 = P). بیشترین قسمتهای آسیب دیده، اندامها (6/80 درصد) بودند و حوادث بیشتر در حیاط مدرسه (2/19 درصد) و به علت زمین خوردن (0/52 درصد) ایجاد شده بود. پرتاب کردن اشیا به سمت همدیگر (02/0 = P، 29/5 = Odds ratio یا OR) و پشت پا زدن به دوستان در مسیر مدرسه (04/0 = P، 30/4 = OR)، بیشترین سهم را در وقوع حوادث داشتند.نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که فراوانی وقوع حوادث ترافیکی و غیر ترافیکی در حدود دو برابر بیشتر از فراوانی وقوع حوادث در یک سال در چین ولی کمتر از سطح کشوری است. وقوع حادثه در پسران به صورت معنیدار بیشتر بود. بنابراین توصیه میشود، برای کاهش سوانح و حوادث بهتر است به دانشآموزان به خصوص پسران توجه ویژهای گردد و رفتارهای فیزیکی آنان با آموزشهای مناسب رفتاری در جهت فعالیتهای سالم و کم خطر هدایت شود.