بررسی فراوانی Lupus Nephritis و هماچوری در بین بیماران مبتلا به Systemic Lupus Erythematosus در شهر اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i523.11665چکیده
مقدمه: با توجه به اهمیت و شیوع بالای درگیری کلیوی در بیماران دچار Systemic lupus erythematosus (SLE) و امکان سنجش پیشگویی هماچوری در رخداد Lupus nephritis، هدف از انجام این مطالعه، بررسی فراوانی Lupus nephritis در بیماران SLE دچار هماچوری بود.روشها: این مطالعه، یک پژوهش مقطعی بود که به بررسی 500 بیمار دچار SLE در شهر اصفهان در بین سالهای 94-1380 پرداخت. مستندات پزشکی، اطلاعات دموگرافیک و بالینی بیماران شامل سطوح C3 و C4، Anti-dsDNA antibody، وجود Lupus nephritis، پروتئینوری، کست سلولی (Cellular casts)، پیوری، عفونت مجاری ادراری، سنگ مجاری ادرار، نقصهای مادرزادی کلیوی و سابقهی هر گونه بیماری کلیوی در انتهای مطالعه با مراجعه به دفتر بایگانی بیمارستان از پروندهی بیماران اخذ و با استفاده از نرمافزار SPSS واکاوی گردید.یافتهها: فراوانی هماچوری در بیماران دچار Lupus nephritis 11/36 درصد بود و ارتباط معنیداری بین وجود هماچوری و Lupus nephritis در بیماران SLE مشاهده نگردید (520/0 = P، 648/1-376/0 = فاصلهی اطمینان 95 درصد، 727/0 = Odd ratio یا OD). افرادی که Lupus nephritis داشتند، پراکندگی سنی کمتری را در مقایسه با افراد بدون Lupus nephritis نشان دادند (005/0 = P). بیشتر افرادی که در گروه Lupus nephritis بودند، میزان C3 و C4 پایین داشتند، اما بیشتر بیمارانی که در گروه بدون Lupus nephritis بودند، سطوح C3 و C4 طبیعی داشتند (050/0 > P).نتیجهگیری: فراوانی نسبی Lupus nephritis در بیماران SLE دچار هماچوری، حدود 36 درصد بود. بنابراین، مشاهدهی هماچوری در بیماران دچار SLE ممکن است در یک سوم موارد، بروز Lupus nephritis را پیشبینی نماید.