فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

قدمه: سوء مصرف اپیوئیدها، یکی از معضلات عمده و چالش‌برانگیز بهداشتی با طیف وسیعی از عوارض فیزیکی و روانی در سراسر دنیا شناخته می‌شود. هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین تأثیر دزهای پایین ممانتین بر سطح سرمی میانجی‌های التهابی در رت‌های وابسته به متادون بود.روش‌ها: این مطالعه بر روی 40 رت ویستار نر با وزن350-300 گرم انجام شد. رت‌ها در چهار گروه ده‌تایی قرار گرفتند و در شروع و پایان تحقیق وزن شدند و قند خون ناشتای آن‌ها به وسیله‌ی گلوکومتر اندازه‌گیری گردید. در طی 10 روز، گروه اول 5 میلی‌گرم بر کیلوگرم متادون را به صورت داخل صفاقی دریافت نمود. در گروه‌های دوم و سوم به ترتیب هر بار 30 دقیقه قبل از تزریق متادون، 1 و 2 میلی‌گرم بر کیلوگرم ممانتین به صورت زیرجلدی تزریق شد و گروه آخر نیز نرمال سالین دریافت کرد. در پایان، رت‌ها کشته شدند و سطح سرمی High-sensitivity C-reactive protein (hs-CRP)، Nuclear factor kappa B (NF-кB)، 6-Interleukin (6-IL)، Tumor necrosis factor-α (TNF-α) و پروفایل لیپیدی آنان مورد سنجش قرار گرفت.یافته‌ها: اختلاف معنی‌داری بین چهار گروه در میانگین سطوح NF-κβ (040/0 = P) و hs-CPR (020/0 = P) وجود داشت. بررسی سطح پروفایل لیپیدی نیز تفاوت معنی‌داری را در میانگین سطوح Low-density lipoprotein (LDL) (001/0 > P)، High-density lipoprotein (HDL) (0440/0 = P) و تری‌گلیسرید (Triglycerides یا TG) (030/0 = P) بین چهار گروه نشان داد.نتیجه‌گیری: وابستگی به متادون بر سطح میانجی‌های التهابی تأثیر می‌گذارد و ممانتین در دز پایین توانست سطح آن‌ها را کاهش دهد. بنابراین، ممانتین می‌تواند در رویکرد جامع ضد اعتیاد برای درمان بیماران وابسته به اپیوئید که تحت درمان نگهدارنده‌ با متادون (Methadone maintenance treatment یا MMT) قرار دارند، مطرح گردد.