عوامل پیشگویی کنندهی اختلال عملکرد جنسی زنان باردار منتخب شهر تهران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری بهداشت باروری، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه آمار زیستی، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری و گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 مربی، مرکز تحقیقات مامایی و بهداشت باروری و گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
5 دانشجوی دکتری بهداشت باروری، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، گروه مامایی و بهداشت باروری، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
6 گروه مامایی و بهداشت باروری، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
7 ماما، مرکز بهداشت شمال، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v37i522.11507چکیده
مقدمه: بارداری بر عملکرد جنسی زنان اثرگذار است. اگر چه مطالعات قبلی عوامل مختلفی را به عنوان عوامل مؤثر بر عملکرد جنسی معرفی کردهاند، اما مطالعات اندکی در زمینهی عوامل پیشگویی کنندهی اختلال جنسی در دوران بارداری انجام شده است. این عوامل، تحت تأثیر مسایل فرهنگی هر جامعه قرار دارند. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف تعیین عوامل پیشگویی کنندهی اختلال عملکرد جنسی در نمونهای از زنان باردار شهر تهران انجام شد.روشها: این پژوهش توصیفی- تحلیلی بر روی 250 زن باردار تهرانی با روش نمونهگیری در دسترس انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات، شامل پرسشنامهی اطلاعات فردی و مامایی، شاخص عملکرد جنسی زنان، پرسشنامهی رضایت زناشویی Enrich (نسخهی کوتاه)، مقیاس دیسترس جنسی زنان و پرسشنامهی نگرانیهای دورهی بارداری بود. دادهها با استفاده از نرمافزار آماری SPSS و آزمونهای آماری Kolmogorov-Smirnov، One-way ANOVA، همبستگی Pearson و Linear regression به روش Enter تجزیه و تحلیل شد. 05/0 > P به عنوان سطح معنیداری در نظر گرفته شد.یافتهها: میانگین ± انحراف معیار نمرهی عملکرد جنسی 73/9 ± 7/22 بود و بیشتر زنان باردار (72 درصد) اختلال عملکرد جنسی داشتند. در میان حوزههای عملکرد جنسی، زنان در حوزهی «درد» بیشترین میزان اختلال جنسی را داشتند. مدت ازدواج، نگرانی دوران بارداری و دیسترس جنسی به طور معنیداری پیشگویی کنندهی عملکرد جنسی زنان باردار بودند (050/0 ≥ P).نتیجهگیری: مدت ازدواج، نگرانی دوران بارداری و دیسترس جنسی، پیشگویی کنندهی عملکرد جنسی زنان باردار میباشند. شناخت این عوامل گامی رو به جلو در راستای طراحی مطالعات مداخلاتی به منظور کمک به زوجین برای بهبود سلامت جنسی در دوران بارداری میباشد.
