فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تمرینات استقامتی از طریق افزایش بیان ژن PGC-1α باعث بایوژنز میتوکندری می‌شوند. همچنین، آلودگی هوا سبب اختلال در بایوژنز میتوکندری می‌گردد. بنابراین، هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر هشت هفته تمرین استقامتی در شرایط آلودگی هوا بر بیان ژن‌های PGC-1α و MEF2C میتوکندری بافت عضله‌ی دوقلوی موش‌های صحرایی نر نژاد Wistar بود.روش‌ها: 32 سر موش 8 هفته‌ای (با وزن 65/10 ± 77/180 گرم) به ‌طور تصادفی به چهار گروه شاهد، تمرین، آلودگی و تمرین + آلودگی تقسیم شدند. به منظور قرار دادن حیوانات در معرض آلودگی هوا، از اتاقکی به ابعاد 166 × 199 × 272 سانتی‌متر مکعب که به طور کامل ایزوله شده بود، استفاده گردید. ذرات آلاینده‌ی به کار رفته شامل مونوکسید کربن، دی‌اکسید سولفور و دی‌اکسید نیتروژن بودند. تمرین استقامتی به مدت 8 هفته و 5 جلسه در هر هفته انجام شد. 24 ساعت پس از اتمام تمرین، موش‌ها تشریح و بافت عضله‌ی دوقلوی آن‌ها استخراج شد. با به کارگیری از روش Real time reverse transcription polymerase chain reaction (Real time RT-PCR) میزان بیان ژن‌های PGC-1α و MEF2C اندازه‌گیری شد. برای تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها، از آزمون Two-way ANOVA استفاده شد.یافته‌ها: تعامل معنی‌داری بین اثرات ورزش و آلودگی بر بیان ژن PGC-1α وجود داشت (03/0 = P). همچنین، تعامل غیر معنی‌داری بین اثرات ورزش و آلودگی بر بیان ژن MEF2C مشاهده گردید (61/0 = P)، اما اثرات اصلی نشان داد که ورزش و آلودگی تأثیر معنی‌داری بر روی بیان ژن MEF2C دارند (03/0 = P).نتیجه‌گیری: آلودگی هوا کاهش معنی‌داری در بیان ژن‌های PGC-1α و MEF2C ایجاد می‌کند، اما تمرین استقامتی افزایش معنی‌داری در بیان ژن‌های MEF2C و PGC1-α ایجاد می‌کند. به هر حال، تمرین استقامتی در شرایط آلودگی تنها بیان ژن PGC-1α را افزایش می‌دهد.