وقایع بیوشیمیایی و سلولی در آسیبهای نخاعی: ازپاتوفیزیولوژی تا درمان
نویسندگان
1 دکتری تخصصی ژنتیک مولکولی، مرکز تحقیقات ژنتیک انسانی، دانشگاه علوم پزشکی بقیهاله، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v37i521.11165چکیده
هنوز درمان قطعی برای آسیبهای نخاعی که در اثر عوامل ترومایی (ناشی از حادثه) و غیر ترومایی (ناشی از بیماریها) ایجاد میشوند، یافت نشده است و این امر به دلیل پاتوفیزیولوژی پیچیدهای است که این آسیبها دارند؛ به ویژه اگر بیماری در مراحل مزمن باشد. این مسأله هزینههای اقتصادی و روانی گزافی را به خانواده و اجتماع تحمیل مینماید. از نظر بالینی، پاتوفیزیولوژی این بیماران به دو فاز اصلی آسیب اولیه و ثانویه تقسیمبندی میگردد. آسیب اولیه با ضایعه به نخاع شروع میشود و طی یک سری وقایع مولکولی ثانویه که به صورت آبشاری اتفاق میافتد، یک حفرهی بزرگ در ناحیهی آسیب تشکیل میدهد و زخم گلیایی را ایجاد میکند که سد فیزیکی و شیمیایی در مقابل ترمیم نخاع آسیبدیده میباشد. به طور کلی، موانعی بر سر راه ترمیم نورونها و درمان قطعی آسیبهای نخاعی وجود دارد که استراتژیهای ترمیمی مورد استفاده در درمان این بیماری باید بر این سدها غلبه کند. بسیاری از استراتژیهای پیشنهادی، در مراحل آزمایشگاهی و پیشبالینی موفق بوده و حتی به مرحلهی بالینی نیز رسیدهاند. پژوهش مروری حاضر، خلاصهای از آخرین یافتههای درمانی مؤثر در این بیماری را ارایه نمود.