بررسی نقش نشانگرهای Soluble fms-Like Tyrosine Kinase-1 و Vascular Endothelial Growth Factor در مقایسه با سونوگرافی رنگی داپلر در تشخیص تهاجم جفت

نویسندگان

1 دانشیار، گروه زنان و زایمان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دستیار، گروه زنان و زایمان، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v37i518.11355
چکیده

مقدمه: با توجه به شیوع به نسبت بالای چسبندگی جفت (Placenta Accreta) در بارداری و عدم وجود روش مناسب برای پیش‌بینی این عارضه، این مطالعه با هدف تعیین نقش نشانگرهای تیروزین کیناز 1 محلول شبیه fms (Soluble fms-like tyrosine kinase-1 یا SFLT-1) و عامل رشد اندوتلیوم عروق (Vascular endothelial growth factor یا VEGF) در مقایسه‌ی آن با سونوگرافی رنگی داپلر در تشخیص تهاجم جفت انجام گرفت.روش‌ها: در یک مطالعه‌ی مقطعی، 78 زن باردار مظنون با تهاجم جفتی که در سال‌های 97-1396 به بیمارستان‌های الزهرا (س) و شهید بهشتی اصفهان مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند و سطح SFLT-1 وVEGF در آنان اندازه‌گیری و سونوگرافی جفت نیز در آنان انجام شد. پس از عمل، نتیجه‌ی حاصل از عمل جراحی با نتایج سونوگرافی و سطح SFLT-1 و VEGF مقایسه شد و توافق بین نشانگرهای پیش‌گفته و سونوگرافی در تشخیص نوع تهاجم بافتی تعیین شد.یافته‌ها: میانگین سطح VEGF بر حسب پیامد بارداری تفاوت معنی‌داری نداشت (900/0 = P)، اما سطح SFLT-1 در گروه چسبندگی جفت به طور معنی‌داری پایین‌تر بود (020/0 = P). ضمن این که نسبت SFLT-1/VEGT نیز بین دو گروه متفاوت نبود (060/0 = P). مقایسه‌ی یافته‌های سونوگرافی و نتایج حاصل از عمل جراحی نشان داد در 38 مورد (7/48 درصد) نتایج جراحی و سونوگرافی طبیعی بود. همچنین، در 16 مورد (5/20 درصد) نتایج جراحی و سونوگرافی وجود چسبندگی جفت را نشان داد. میزان توافق بین سونوگرافی و جراحی 36/0 بود (001/0 > P).نتیجه‌گیری: برابر نتایج مطالعه‌ی حاضر، دو نشانگر SFLT-1 و VEGF در مقایسه با سونوگرافی معیارهای مناسبی برای پیش‌بینی تهاجم جفتی نبودند. در عین حال، با توجه به محدودیت‌های این مطالعه، انجام مطالعات بیشتر پیشنهاد می‌گردد.