ارزیابی عوامل اتیولوژیک بروز فیستول صفراوی به دنبال جراحی باز کیست هیداتید کبدی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه جراحی عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار، گروه جراحی عمومی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v37i516.11247
چکیده

مقدمه: کیست هیداتید نوعی بیماری انگلی می‌باشد که در اثر لارو انگل اکینوکوکوس گرانولوزوس ایجاد و به صورت اندمی در ایران یافت می‌شود. کیست هیداتید کبدی شایع‌ترین محل درگیری می‌باشد و در موارد علامت‌دار، جهت خارج کردن آن به عمل جراحی نیاز است. از مهم‌ترین عوارض جراحی کیست هیداتید کبدی می‌توان به فیستول صفراوی اشاره نمود. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی عوامل اتیولوژیک بروز فیستول صفراوی به دنبال جراحی کیست هیداتید کبدی بود.روش‌ها: این مطالعه‌ی سرشماری از نوع مقطعی و گذشته‌نگر بود که بر روی 69 بیمار تحت عمل جراحی باز کیست هیداتید طی سال‌های 95-1392، در مرکز آموزشی- درمانی الزهرای (س) اصفهان انجام شد. اطلاعات مورد نیاز شامل سن، جنسیت، سابقه‌ی قبلی جراحی کبدی، اندازه‌ی کیست، محل کیست و سطح سرمی آلکالین فسفاتاز (Alkaline phosphatase یا ALP) پیش از عمل جراحی ثبت گردید. همچنین، بیماران از نظر بروز فیستول صفراوی پیگیری شدند. سپس ارتباط عوامل فوق با بروز فیستول صفراوی مورد ارزیابی قرار گرفت.یافته‌ها: 15 نفر (7/21 درصد) از بیماران تحت جراحی دچار فیستول صفراوی شدند. ارتباط معنی‌داری بین جنسیت (08/0 = P)، سن (75/0 = P)، محل کیست (89/0 = P)، اندازه‌ی کیست (37/0 = P)، سابقه‌ی جراحی قبلی (50/0 = P) و سطح ALP پیش از عمل جراحی (26/0 = P) با بروز فیستول صفراوی مشاهده نشد.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده، ارتباط معنی‌داری بین بروز فیستول صفراوی به دنبال جراحی باز کیست هیداتید با عواملی مانند سن، جنسیت، سابقه‌ی جراحی کبدی، اندازه‌ی کیست، مکان کیست و سطح سرمی ALP وجود ندارد. انجام مطالعات گسترده‌تر با جامعه‌ی آماری بزرگ‌تر توصیه می‌گردد