تأثیر برنامهی آموزشی مهارت کنترل خشم بر زنان در معرض خشونت خانگی: یک مطالعهی مداخلهای
نویسندگان
1 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 پزشک عمومی، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 پزشک عمومی، معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i516.11200چکیده
مقدمه: خشونت خانگی علیه زنان، از جمله مشکلات شایع در جهان به شمار میرود. در ایران، مداخلهی آموزشی برای کنترل خشم، گام اصلی کاهش عواقب این رفتار در سطوح ارایهی خدمات سلامت میباشد. پژوهش حاضر با هدف سنجش اثربخشی آموزش مدیریت خشم و استرس طبق برنامهی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بر مهارت کنترل خشم زنان انجام شد.روشها: این مطالعه از نوع نیمه تجربی شاهددار تصادفی بود و بر روی 44 زن متأهل در معرض خشونت خانگی که در سال 1397 به یکی از مراکز جامع سلامت شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، انجام گرفت. نمرهی مهارت کنترل خشم و فراوانی برخورد با خشونت، پس از چهار جلسه آموزش مهارتهای کنترل خشم با گروه مشابه بدون دریافت آموزش (44 نفر) مقایسه گردید. پرسشنامهی مهارت کنترل خشم و چکلیست ایرانی غربالگری خشونت قبل و سه ماه پس از پایان آموزش تکمیل گردید. دادهها با استفاده از آزمونهای 2χ، Independent t و Paired t در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: دو گروه از نظر خشونت و میانگین سنی مشابه بودند (530/0 = P). نمرات کنترل خشم گروههای مداخله و شاهد قبل از آموزش به ترتیب 92/9 ± 75/24 و 47/9 ± 25/23 بود (470/0 = P). پس از آموزش، نمرهی گروه مداخله 48/6 ± 30/31 و نمرهی گروه شاهد 72/8 ± 34/23 گزارش گردید (001/0 > P). تغییری در فراوانی برخورد با خشونت در دو گروه مشاهده نشد.نتیجهگیری: ارایهی آموزش طبق محتوای برنامهی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، مهارت کنترل خشم زنان را افزایش میدهد. تحقیقات خارجی نیز شیوههای مختلف آموزش را بر مهارت کنترل خشم مؤثر دانستهاند. در مطالعات طولانی مدت، مواجهه با خشونت نیز کاهش مییابد