اثرات استروژن براختلال یادگیری و حافظهی اجتنابی غیر فعال ناشی از آسیب حاد کلیه در Ratهای اورکتومی شده
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v37i515.11140چکیده
مقدمه: هدف از انجام مطالعهی حاضر، ارزیابی اثرات آسیب حاد کلیه و نقش استروژن در این رابطه، بر یادگیری و حافظهی اجتنابی غیر فعال در Ratهای مادهی اورکتومی شده، بود.روشها: حیوانات مورد آزمایش، 40 Rat مادهی اورکتومی شده از نژاد Wistar بودند که به چهار گروه Sham- حلال (Sham-vehicle یا Sham-V)، Sham- استروژن (Sham-estrogen یا Sham-E)، ایسکمی- رپرفیوژن- حلال (Renal ischemia reperfusion-vehicle یا RIR-V) و ایسکمی- رپرفیوژن- استروژن (Renal ischemia reperfusion-estrogen یا RIR-E)، تقسیم شدند. آسیب حاد کلیه با استفاده از مدل ایسکمی- رپرفیوژن القا گردید. استروژن زیرجلدی (200 میکروگرم/کیلوگرم) هر هفته یک بار به مدت 4 هفته تزریق گردید. سپس، یادگیری و حافظهی اجتنابی ارزیابی شد.یافتهها: آسیب حاد کلیه در Ratهای اورکتومی شده، میانگین زمان تأخیر ورود به اتاقک تاریک را به صورت معنیداری کاهش داد (010/0 > P). تزریق استروژن، اگر چه در پی ایجاد آسیب حاد کلیوی منجر به افزایش سطوح کراتینین و اورهی خون گردید، اما تفاوت معنیداری در تأخیر ورود به اتاقک تاریک در گروه ایسکمی- رپرفیوژن در مقایسه با گروه حلال نشان نداد (100/0 = P).نتیجهگیری: آسیب حاد کلیه در Ratهای مادهی اورکتومی شده، میتواند بر حافظهی اجتنابی غیر فعال اثرات مخرب داشته باشد. با این وجود، استروژن در دز مورد مطالعه نتوانست از اختلال حافظهی اجتنابی غیر فعال ناشی از آسیب حاد کلیه در Ratهای مادهی اورکتومی شده، جلوگیری نماید.