مقایسه‌ی تغییرات DNA در ژنوم بیماران هایپرپلازی و پاپیلاری کارسینومای تیروئید و بافت‌های سالم با روش Random Amplified Polymorphic DNA Polymerase Chain Reaction

نویسندگان

1 دانشیار، گروه آسیب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دستیار، گروه آسیب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دستیار، گروه آسیب‌شناسی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 دانشیار، گروه زیست‌شناسی، دانشکده‌ی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v37i514.11120
چکیده

مقدمه: سرطان تیروئید، شایع‌ترین سرطان اندوکرین است. روش‌های مختلفی برای تعیین جهش در ژن‌ها وجود دارد که یکی از این روش‌ها، Random amplified polymorphic DNA polymerase chain reaction (RAPD-PCR) است. این مطالعه، با هدف مقایسه‌ی تغییرات DNA در ژنوم بیماران هایپرپلازی و پاپیلاری کارسینومای تیروئید و بافت‌های سالم با روش RAPD-PCR انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه‌ی مورد- شاهدی، 49 بیمار مبتلا به کنسر پاپیلاری و هایپرپلازی تیروئید که دارای سه نوع بافت طبیعی، هایپرپلازی و پاپیلاری کارسینوم تیروئید بودند، به صورت تصادفی انتخاب شدند و سپس الگوی پرایمری تــوالی 5'-AAGAGCCCGT-3' شامل 10 جفت باز در بافت‌های مختلف مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت.یافته‌ها: فراوانی مشاهده‌ی باند 370 جفت باز در بافت طبیعی، هایپرپلازی و پاپیلاری کارسینومای تیروئید به ترتیب 1/6، 1/53 و 8/89 درصد بود و بین سه نوع بافت، اختلاف معنی‌داری وجود داشت (001/0 > P). همچنین، بین بافت طبیعی با هایپرپلازی و پاپیلاری کارسینومای تیروئید و بین هایپرپلازی با کارسینومای تیروئید، اختلاف معنی‌داری مشاهده شد (050/0 > P).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد استفاده از RAPD-PCR، روش مناسبی برای تشخیص و افتراق سلول‌های طبیعی، هایپرپلازی و پاپیلاری کارسینومای تیروئید باشد، اما با توجه به محدودیت‌های مطالعه، انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه پیشنهاد می‌گردد.