بررسی مقایسه‌ای نتایج لیفت اندوسکوپیک ابرو و پیشانی به روش با سه برش و دایسکشن وسیع خلفی و روش با پنج برش و دایسکشن محدود

نویسندگان

1 استاد، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دستیار فوق تخصصی جراحی پلاستیک و ترمیمی، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v36i511.11002
چکیده

مقدمه: این مطالعه، با هدف مقایسه‌ی نتایج لیفت اندوسکوپیک پیشانی با سه برش و دایسکشن وسیع خلفی با لیفت اندوسکوپیک پیشانی با پنج برش و دایسکشن محدود انجام شد.روش‌ها: در این مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی، 50 بیمار کاندیدای لیفت اندوسکوپیک ابرو و پیشانی در دو گروه 25 نفره توزیع شدند. گروه اول، تحت لیفت اندوسکوپیک با ایجاد سه انسیزیون قرار گرفتند و لیفت پیشانی و ابرو با دایسکشن وسیع خلفی انجام شد. در گروه دوم، لیفت اندوسکوپیک پیشانی با پنج برش و بدون دایسکشن خلفی انجام گرفت و مختصات پیشانی و ابرو و وضعیت چروک‌های ناحیه‌ی پیشانی و صورت در قبل و بعد از عمل در دو گروه اندازه‌گیری و مقایسه شد.یافته‌ها: در شش ماه بعد از عمل، اختلاف میانگین مختصات ابرو و پیشانی در گروه سه برش بیشتر بود. میزان بهبودی چین‌های پنجه غازی و عرضی در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (110/0 = P)، اما میزان بهبودی چین‌های گلابلار در گروه سه برش، به طور معنی‌داری بیشتر بود؛ به طوری که 6/63 درصد از گروه سه برش و 3/14 درصد از گروه پنج برش، بهبودی کامل پیدا کرده بود (004/0 = P). برجستگی تمپورال نیز در 8/31 درصد از گروه سه برش بهبود یافت و موردی از بهبودی برجستگی تمپورال در گروه پنج برش دیده نشد (013/0 = P).نتیجه‌گیری: دو روش سه برش با دایسکشن عمیق و پنج برش با دایسکشن سطحی در اصلاح چین‌های صورت مؤثرند، اما میزان بهبودی در برخی از موارد نظیر اصلاح چین‌های گلابلار و افتادگی ابرو و پلک در روش سه برش مطلوب‌تر است.