مقایسهی تأثیر لیزر فتوکواگولاسیون پانرتینال (PRP) نقطهای در یک جلسه و در سه جلسه منقسم بر بهبود علایم رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو
نویسندگان
1 دانشیار، گروه چشمپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار، گروه چشمپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دستیار، گروه چشمپزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i511.7277چکیده
مقدمه: مطالعهی حاضر با هدف تعیین تأثیر استفاده از لیزر فتوکواگولاسیون پانرتینال (Panretinal Photocoagulation یا PRP) یک جلسه یا سه جلسهی جداگانه بر بهبود علایم رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو به انجام رسید.روشها: طی یک مطالعهی کارآزمایی بالینی، 80 چشم (از 40 بیمار) مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو که کاندیدای لیزر درمانی بودند، به روش تصادفی در دو گروه 40تایی تقسیم شدند. در گروه اول، لیزر درمانی PRP (2400 نقطه) در یک جلسه و در گروه دوم لیزر درمانی 2400 نقطه طی سه جلسهی جداگانه (هر جلسه 800 نقطه) انجام گرفت و عوارض کوتاه مدت لیزر درمانی در دو گروه مقایسه گردید.یافتهها: تغییرات حدت بینایی، ضخامت مرکز ماکولا و فشار داخل چشم در دو گروه همسان بود و اختلافی بین یک جلسه لیزر یا سه جلسهی جداگانه دیده نشد.نتیجهگیری: انجام لیزر PRP در یک جلسه یا سه جلسهی جداگانه تأثیری در حدت بینایی، فشار داخل چشم و ضخامت ماکولا ندارد، اما به علت کاهش دفعات مراجعه و هزینههای درمانی به نظر میرسد انجام لیزر در یک جلسه ارجح باشد.