اثر تجویز داخل صفاقی نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan بر آسیب کبدی در موش صحرایی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 استادیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکدهی دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22122/jims.v36i510.10980چکیده
مقدمه: کاربرد نانوکامپوزیتها در پزشکی و صنعت در حال افزایش است. مطالعهی حاضر، با هدف بررسی اثر نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan بر آسیب بافت کبد در موش صحرایی انجام شد.روشها: 32 سر موش صحرایی نژاد Wistar به چهار گروه مساوی شامل یک گروه شاهد سالم و سه گروه تیمار شده تقسیم شدند. گروههای تیمار محلول حاوی 80، 160 و 320 میلیمول/میلیلیتر از نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan را برای 28 روز بهصورت تزریق داخل صفاقی دریافت کردند. برای گروه شاهد، سرم فیزیولوژی تجویز شد. در پایان آزمایش، از قلب موشها خونگیری شد و میزان آنزیمهای آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) و آلانین آمینوترانسفراز (ALT) بهعنوان شاخصی از آسیب کبدی اندازهگیری شد. همچنین، نمونههای بافت کبد برای بررسی هیستوپاتولوژیک و نمونههای بافت مغز برای سنجش مالون دیآلدئید به عنوان شاخص استرس اکسیداتیو اخذ شد.یافتهها: افزایش معنیداری در میانگین تغییرات ALT در گروهای تیمار شده با 160 و 320 میلیمول نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan در مقایسه با گروه شاهد سالم مشاهده گردید (05/0 > P)، اما میزان AST در گروههای تیمار شده اختلاف معنیداری را نشان ندادند (05/0 < P). در بررسیهای بافتشناسی در دز 320 میلیمول از نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan، نکروز و اتساع سینوزوئید کبدی مشاهده شد. مالون دیآلدئید مغز در گروههای آزمایشی تفاوت معنیداری نداشت.نتیجهگیری: تجویز نانوکامپوزیت ZnO-Chitosan میتواند سطح برخی آنزیمهای کبدی را افزایش دهد. این ترکیبات به احتمال زیاد سمی هستند و مصرف آنها در پزشکی و صنعت باید محدود شود.