فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سلول‌های بنیادی مزانشیمی، علاوه بر توانایی تمایز به دودمان‌های مختلف، عوامل متفاوتی را به محیط ترشح می‌کنند. این ترشحات، شامل مولکول‌ها و وزیکول‌های خارج سلولی یا اگزوزوم‌ (Exosome)ها می‌باشند که اعمال متفاوتی برای آن‌ها مطرح گردیده است. اگزوزوم‌ها، نانووزیکول‌هایی هستند که پروتئین‌ها و ماده‌ی ژنتیک به سلول هدف وارد می‌کنند و به دنبال آن، تکثیر، بقای سلولی و تمایز را در سلول گیرنده القا می‌نمایند. این ویژگی‌ها، می‌تواند اگزوزوم‌ها را به عامل درمانی مناسب تبدیل کند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی تأثیر اگزوزوم بر بقا و تمایزعصبی رده‌ی سلولی Pheochromocytoma (PC12) بود.روش‌ها: پس از دریافت رضایت‌نامه از بیماران جوان کاندیدای عمل جراحی، سلول‌های بنیادی از بافت چربی جداسازی، کشت و پاساژ داده شد. سپس، اگزوزوم‌ها از محیط رویی سلول‌ها جداسازی شدند. به منظور تمایزعصبی، سلول‌های PC12 به مدت 7 روز در چهار گروه شامل گروه‌های تیمار با اگزوزوم، عامل رشد عصبی (Nerve growth factor یا NGF)، NGF/exosome و گروه شاهد کشت و تمایز داده شدند. بقای سلول‌های تمایز یافته با استفاده از روش MTT و تمایزعصبی آن‌ها با روش Real-time polymerase chain reaction (Real-time PCR) مورد ارزیابی قرارگرفت.یافته‌ها: نتایج MTT نشان‌داد میزان بقای سلول‌های تمایز یافته با اگزوزوم در روزهای 1، 3 و 7 نسبت به سایر گروه‌ها تفاوت معنی‌داری دارد. همچنین، نتایج حاصل از Real-time PCR نشان داد که بیان نشانگر عصبی Microtubule-associated protein 2 (Map2) در روز هفتم نسبت به گروه شاهد افزایش معنی‌داری داشت (001/0 > P).نتیجه‌گیری: این مطالعه، نشان داد اگزوزوم‌های مشتق از سلول بنیادی چربی، می‌توانند سبب افزایش بقا و تمایزعصبی سلول‌های PC12 شوند. امید است شناخت بیشتر اگزوزوم‌ها، کمک شایانی به درمان‌های غیر سلولی بیماری‌های تخریب کننده‌ی عصبی باشد.