بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک بیماران مبتلا به بولوس پمفیگوئید، بستری شده در مرکز درمانی الزهرای (س) اصفهان از سال 94-1385
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک و گروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک و گروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک و گروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک و گروه پوست، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای پوستی و سالک و گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i507.10647چکیده
قدمه: بولوس پمفیگوئید یک بیماری ایمونولوژیک و یکی از شایعترین بیماریهای خود ایمن تاولی پوست میباشد. در مطالعات بروز سالانه تا 4 در هر 100000 نفر ذکر شده است و مطالعات جدید، بروز رو به افزایش بیماری را نشان میدهد. بولوس پمفیگوئید، به طور معمول در جمعیت با سن بیشتر از 70 سال اتفاق میافتد. میزان مرگ و میر سالانه تا 40 درصد برای این بیماری گزارش شده است. این پژوهش، با هدف بررسی وضعیت اپیدمیولوژیک جمعیت مورد مطالعه و ارزیابی وضعیت موجود در مرکز ایران انجام شد.روشها: این پژوهش، یک مطالعهی مقطعی بود که در سال 1397 در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان انجام گرفت. در این مطالعه، 69 بیمار مبتلا به بولوس پمفیگوئید که از ابتدای سال 1385 تا پایان سال 1394 بستری بودند، مورد بررسی قرار گرفتند.یافتهها: 4/59 درصد از بیماران مورد مطالعه را زنان تشکیل میدادند. میانگین و انحراف معیار سن ابتلا در زنان 13 ± 68 و در مردان 14 ± 72 سال بود (01/0 = P). فراوانترین بیماریهای زمینهای در میان مبتلایان، پرفشاری خون با فراوانی 6/23 درصد بود. 4/15 درصد مردان و 7/3 درصد زنان شرح حال مصرف فروزماید دادند. فراوانی درگیری مخاط در میان مبتلایان 4/55 درصد بود. فراوانترین داروهای تجویز شده در بیماران، آنتیهیستامین با فراوانی 98 درصد، آنتیبیوتیک با فراوانی 97 درصد، کورتیکواستروئید موضعی با فراوانی 91 درصد و کورتیکواستروئید سیستمیک با فراوانی 4/88 درصد بود. میانگین و انحراف معیار دز پردنیزولون تجویز شده 12 ± 54 میلیگرم در روز میباشد. افزایش قند خون در 30 درصد بیماران گزارش شد. 6/3 درصد مردان و 15 درصد زنان، به مراقبتهای ویژه طی بستری نیاز داشتند. 9/42 درصد مردان و 4/44 درصد زنان، عود مجدد بیماری پس از ترخیص را تجربه کردند. 64/38 درصد بیماران تا یک سال پس از ترخیص فوت شدند.