مدلسازی و اندازه گیری کارایی اقتصادی در شرایط توام با ریسک: مطالعه موردی ذرت کاران شهرستان فسا

doi
10.30490/aead.2003.132318
چکیده

در مطالعه حاضر مزیت نسبی گروه های عمده برنج برنج دانه بلند مرغوب، برنج دانه بلند پر محصول برنج دانه متوسط مرغوب و برنج دانه کوتاه در استان های گیلان و مازندران طی سال های گردیده ۱۳۷۳ - ۷۹ و بر اساس آمار و اطلاعات طرح هزینه تولید وزارت جهاد کشاورزی بررسی است. در این تحقیق برای محاسبه مزیت نسبی از شاخص هزینه منابع داخلی بهره گرفته شده است. نتایج تحقیق حاضر نشان میدهد که طی دوره ۱۳۷۳ - ۷۹ به طور متوسط درصد بهره برداران دارای مزیت نسبی برای گروه های برنج دانه بلند ،مرغوب دانه بلند پر محصول، دانه متوسط مرغوب و دانه کوتاه در استان مازندران به ترتیب برابر ،۹/۱، ۴۶/۷ ، ۳۰/۰ و ۶۶/۴ و در استان گیلان به ترتیب معادل ۴/۳ ، ۱۹/۷ ، ۴/۰ و ۸/۱ بوده است با ملاحظه این اعداد می توان دریافت که درصد بیشتری از بهره برداران استان مازندران در مقایسه با بهره برداران استان گیلان از مزیت نسبی برخوردارند.