بررسی سطح آگاهی پرتوکاران شاغل در مراکز رادیولوژی شهر اصفهان در مورد سیستمهای رادیوگرافی دیجیتال
نویسندگان
1 دانشجو، گروه تکنولوژی پرتوشناسی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه تکنولوژی پرتوشناسی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجو، گروه تکنولوژی پرتوشناسی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i506.10686چکیده
مقدمه: پرتوکاران باید از اصول فیزیکی و قابلیتهای سیستمهای رادیوگرافی دیجیتال در کاهش دز و بهبود کیفیت تصویر، آگاهی داشته باشند. هدف از انجام این مطالعه، ارزیابی میزان آگاهی پرتوکاران شاغل در بیمارستانهای شهر اصفهان در مورد سیستمهای رادیوگرافی دیجیتال بود.روشها: این مطالعه به صورت توصیفی- تحلیلی با استفاده از یک پرسشنامهی پژوهشگرساخته پایا و روا انجام شد. پرسشنامه، شامل سؤالاتی دربارهی اطلاعات جمعیتشناختی (سن، جنس، مدرک تحصیلی، سابقهی کار و محل کار) و سؤالاتی مربوط به آگاهی در زمینهی مبانی حفاظت پرتویی و اصول فیزیکی کار با دستگاههای رادیوگرافی دیجیتال بود. پرسشنامهها در بین ۴۰۰ نفر از پرتوکاران توزیع گردید.یافتهها: نرخ مشارکت پرتوکاران 5/57 درصد بود. میانگین نمرهی کسب شده توسط پرتوکاران برای سطح آگاهی کلی ۸۸/۱۱ ± 29/40 از ۱۰۰ و به تفکیک دربارهی اصول فیزیکی و مبانی حفاظتی دستگاههای رادیوگرافی دیجیتال به ترتیب 88/16 ± 04/36 و ۵۲/۱۴ ± ۵۴/۴۴ از ۱۰۰ بود. سطح آگاهی کلی و همچنین، سطح آگاهی در مورد اصول فیزیکی با سن و سابقهی کار پرتوکاران ارتباط معکوس و ضعیفی داشت (05/0 > P). بیش از ۷۷ درصد از پرتوکاران جهت شرکت در دورههای آموزشی مربوط به رادیوگرافی دیجیتال اظهار تمایل نمودند.نتیجهگیری: سطح آگاهی پرتوکاران در زمینهی اصول فیزیکی و مبانی حفاظتی سیستمهای رادیولوژی دیجیتال، پایین بود. بنابراین، همزمان با گسترش و به کارگیری سیستمهای رادیولوژی دیجیتال، باید آموزشهای لازم به پرتوکاران دربارهی این سیستمها ارایه گردد. برگزاری چنین کلاسهای آموزشی، میتواند باعث کاهش دز تابشی به بیماران و کاهش خطرات ناشی از تابشهای یونیزان گردد.