تأثیر تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات مقاومتی تراباند بر عوامل خطرزای بیماریهای قلبی- عروقی و آمادگی قلبی- تنفسی سالمندان
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزش، پژوهشکدهی سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیهاله (عج)، تهران، ایران
2 گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
3 گروه کاردرمانی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v36i501.10533چکیده
مقدمه: فعالیت بدنی در دوران سالمندی با کاهش عوامل خطرزا، نقش حفاظتی در برابر بیماریهای قلبی- عروقی ایفا میکند. مطالعهی حاضر، با هدف بررسی تأثیر تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات مقاومتی تراباند بر عوامل خطرزای بیماریهای قلبی- عروقی و آمادگی قلبی- تنفسی سالمندان صورت گرفت.روشها: در این مطالعهی تجربی، 40 سالمند دارای عوامل خطرزای قلبی- عروقی با نمونهگیری ساده انتخاب شدند. آزمودنیها به طور تصادفی در یکی از دو گروه تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات مقاومتی تراباند قرار گرفتند. شاخص تودهی بدنی، بیشینهی اکسیژن مصرفی، فشار خون، قند خون ناشتا و نیمرخ لیپیدی بیماران به ترتیب با استفاده از آزمون راه رفتن Rockport، فشارسنج دستی و دستگاه Multicare-in در ابتدا و پس از 12 هفته تمرین مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادههای این پژوهش با استفاده از آزمونهای Paired t و Independent t و نرمفزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: پس از مداخله، قند خون و نیمرخ لیپیدی در هر دو گروه بهبود معنیداری داشت. همچنین، شاخص تودهی بدنی، بیشینهی اکسیژن مصرفی و فشار خون، پس از تمرینات بهبود یافته است. بین گروه تمرینات ثبات مرکزی و تمرینات مقاومتی تراباند، تفاوت معنیداری در شاخص تودهی بدنی، بیشینهی اکسیژن مصرفی، فشار خون و نیمرخ لیپیدی مشاهده نشد و فقط قند خون ناشتا در گروه تمرینات مقاومتی تراباند کاهش بیشتری داشت.نتیجهگیری: این مطالعه، نشان میدهد که تمرینات ثبات مرکزی، منجر به بهبود شاخص تودهی بدنی، بیشینهی اکسیژن مصرفی، قند خون و فشار خون سالمندان خواهد شد و استفاده از این مداخلات، در فرایند پزشکی و توانبخشی این بیماران توصیه میشود.