فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از انجام این مطالعه، بررسی عواملی بود که حین و پس از عمل جراحی در واحد مراقبت‌ بعد از بیهوشی باعث افت اشباع اکسیژن در بیمار می‌شد.روش‌ها: در مطالعه‌ی مشاهده‌ای حاضر، عواملی نظیر دمای بدن، فشار خون سیستول، دیاستول و متوسط شریانی، تعداد تنفس، تعداد نبض، اشباع اکسیژن حین و پس از عمل جراحی، عوامل نیاز به استفاده از Nitrous oxide (N2O) و نیاز به فشار مثبت انتهای بازدمی (Positive end-expiratory pressure یا PEEP)، حجم مایع مورد نیاز برای هر بیمار، میانگین خون از دست رفته‌ی بیمار، فراورده‌ی خونی مورد استفاده، نوع داروهای بیهوشی، مدت زمان جراحی و محل عمل جراحی بر روی بدن در طی جراحی، خروپف (Snoring)، وجود درد و شدت آن پس از جراحی، جمع‌آوری و ثبت گردید. بیماران بر اساس ابتلا یا عدم ابتلا به افت اشباع اکسیژن خون در ریکاوری، به دو گروه دچار افت اشباع اکسیژن خون و بدون افت اشباع اکسیژن خون تقسیم شدند. سپس، متغیرهای یاد شده بین دو گروه مقایسه گردید.یافته‌ها: در این مطالعه، 500 بیمار شرکت داده شدند. 50 نفر از آن‌ها (10 درصد) در اتاق بهبودی افت اشباع اکسیژن را تجربه کردند و 445 نفر (89 درصد) دچار افت اشباع اکسیژن نشدند. در ارتباط با 5 بیمار (1 درصد) وضعیت افت درصد اشباع اکسیژن مشخص نشد. عواملی که به صورت معنی‌داری در گروه دچار افت اشباع اکسیژن بالاتر بودند، شامل تعداد نبض حین جراحی (009/0 = P)، میانگین حجم مایع مصرفی حین عمل جراحی (029/0 = P)، وجود درد (001/0 = P) و شدت آن (001/0 = P) و خروپف (020/0 = P) بودند. ارتباط معنی‌داری بین افت اشباع اکسیژن و جراحی روی ناحیه‌ی قفسه‌ی ‌سینه (60 درصد)، قسمت فوقانی شکم (40 درصد) و جراحی ستون مهره‌ها (39 درصد) وجود داشت (001/0 = P).نتیجه‌گیری: متغیرهای تعداد نبض طی عمل جراحی، حجم مایع مصرفی طی جراحی، استفاده از N2O، عدم استفاده از PEEP، درد و شدت آن و خرخر در واحد مراقبت بعد از بیهوشی و محل عمل جراحی با افت اشباع اکسیژن همراهی دارند.