بررسی تأثیر پیشگیرانهی غرغرهی سولفات منیزیم، غرغرهی کتامین یا تزریق دگزامتازون وریدی بر گلودرد پس از عمل جراحی در بیماران تحت بیهوشی عمومی و مقایسهی آن با گروه شاهد
نویسندگان
1 استاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i497.10141چکیده
مقدمه: گلودرد بعد از عمل، یک عارضهی شایع به دنبال عمل جراحی است. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر پیشگیرانهی غرغرهی سولفات منیزیم، غرغرهی کتامین یا تزریق دگزامتازون وریدی بر گلودرد پس از عمل جراحی در بیماران تحت بیهوشی عمومی و مقایسهی آن با گروه شاهد انجام گرفت.روشها: در یک مطالعهی کارآزمایی بالینی، 4 گروه 35 نفره از بیماران تحت اعمال جراحی، به ترتیب تحت غرغرهی 40 میلیگرم کتامین حل شده در 30 میلیلیتر نرمالسالین، 40 میلیگرم سولفات منیزیم حل شده در 320 میلیلیتر نرمالسالین، تزریق وریدی 8 میلیگرم دگزامتازون و غرغرهی 320 میلیلیتر نرمالسالین در 30 دقیقه قبل از عمل قرار گرفتند و بروز و شدت گلودرد بعد از عمل بین چهار گروه مقایسه شد.یافتهها: فراوانی گلودرد بعد از عمل در چهار گروه سولفات منیزیم، کتامین، دگزامتازون و شاهد به ترتیب 4/21، 1/16، 2/24 و 9/42 درصد بود و بین گروهها اختلاف معنیداری وجود داشت (024/0 = P)، اما شدت گلودرد بین گروهها اختلاف معنیداری نداشت (210/0 = P).نتیجهگیری: استفاده از غرغرهی سولفات منیزیم در قبل از عمل، باعث کاهش بروز گلودرد بعد از عمل، کاهش دریافت مخدر و همچنین، افزایش اولین زمان دریافت مخدر در مقایسه با غرغرهی کتامین و تزریق دگزامتازون میگردد. از این رو، به نظر میرسد استفاده از غرغرهی سولفات منیزیم نسبت به تزریق دگزامتازون و کتامین ارجح باشد.
