بررسی ویژگیهای دموگرافیک، بالینی و پیرابالینی بیماران مبتلا به Pemphigus Vulgaris نیازمند به بستری در سالهای 96-1385
نویسندگان
1 استاد، گروه پوست و مو، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه پوست و مو، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، گروه پوست و مو، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار، گروه پوست و مو، دانشکدهی پزشکی، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i496.10800چکیده
مقدمه: Pemphigus vulgaris، یک بیماری خودایمنی است که به صورت تاول داخل جلدی و مخاطی بروز میکند. شیوع این بیماری در کشورها و مناطق مختلف، متفاوت است. از این رو، شناسایی میزان شیوع و خصوصیات بیماران مبتلا به این بیماری در اقلیمهای متفاوت، میتواند در مدیریت آن و کاهش مرگ و میر ناشی از آن مفید باشد. به همین منظور، در مطالعهی حاضر، به ارزیابی اپیدمیولوژی بیماران مبتلا به این بیماری طی 10 سال در شهر اصفهان پرداخته شد.روشها: در مطالعهی توصیفی گذشتهنگر حاضر، پروندهی 114 بیمار مبتلا به Pemphigus vulgaris که طی سالهای 96-1385 در بیمارستان الزهرای (س) اصفهان بستری بودند، مورد ارزیابی قرارگرفت و اطلاعات دموگرافیک، بالینی و آزمایشگاهی بیماران ثبت و نتایج حاصل از آن با استفاده از نرمافزار SPSS گزارش داده شد.یافتهها: از 114 بیمار حاضر در مطالعه، 78 نفر (4/68 درصد) زن و 6 نفر (6/31 درصد) مرد با میانگین سنی 55/12 ± 15/49 سال بودند. نوع ضایعه در 9/14 درصد مخاطی و Vegetative، در 6/24 درصد پوستی و در 5/60 درصد هر دو نوع تظاهر پوستی و مخاطی بود. به علاوه، فصل بروز این بیماری اغلب در بهار و تابستان به ترتیب با 6/31 و 2/27 درصد بود. اغلب بیماران با داروی پردنیزولون و آزارام تحت درمان قرارگرفتند که در 8/17 درصد با عوارض همراه بود، اما در نهایت سرانجام تمامی بیماران بهبودی بود و هیچ مرگ و میری طی این ارزیابی رخ نداد.نتیجهگیری: بر طبق نتایج مطالعهی حاضر، شیوع این بیماری در زنان بیش از مردان بود و بیشتر آن در فصول بهار و تابستان و به صورت تظاهرات جلدی- مخاطی بود. بنابراین، پیشنهاد میشود در خصوص میزان بروز این بیماری و نحوهی تظاهراتآن و فصل شایع این بیماری و درمانهای موفق در این زمینه در مناطق مختلف و وسیعتر، تحقیقات بیشتری صورتگیرد.