بررسی تأثیر تزریق وریدی آمیودارون بر فشار ورید مرکزی در بیماران تحت عمل جراحی بایپس عروق کرونر
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i495.10021چکیده
مقدمه: مطالعهی حاضر، با هدف تعیین تأثیر تزریق وریدی آمیودارون بر فشار ورید مرکزی در بیماران تحت عمل جراحی بایپس عروق کرونر انجام گرفت.روشها: در یک مطالعهی کارآزمایی بالینی، 76 بیمار تحت عمل بایپس عروق کرونر در دو گروه 38 نفره توزیع شدند. در بیماران گروه مورد، بعد از خارج شدن از پمپ قلبی- ریوی، 150 میلیگرم آمیودارون در 100 سیسی سرم دکستروز 5 درصد حل شد و در عرض 10 دقیقه به بیمار تزریق گردید. در گروه شاهد، با حجم مشابه، سرم دکستروز 5 درصد در مدت زمان مشابه به بیمار تزریق گردید. بیماران بلافاصله بعد از اینداکشن بیهوشی و 15 دقیقه بعد از جداسازی از پمپ و در زمان ورود به بخش مراقبتهای ویژه، از نظر فشار خون سیستول، دیاستول، فشار متوسط شریانی و فشار ورید مرکزی کنترل شدند و نتایج دو گروه مقایسه گردید.یافتهها: فشار خون سیستول، دیاستول، متوسط شریانی و ورید مرکزی، تفاوت معنیداری را بین دو گروه شاهد و مورد نشان نداد (05/0 < P). در طی مدت مطالعه، 8 بیمار دارای تغییرات الکتروکاردیوگرافی شدند که 7 نفر (9/18 درصد) آنها از گروه شاهد و 1 نفر (2/2 درصد) از گروه مورد بودند و اختلاف دو گروه معنیدار بود (02/0 = P).نتیجهگیری: به نظر میرسد تجویز آمیودارون بعد از خارج شدن از پمپ قلبی- ریوی، تأثیر قابل توجهی بر فشار ورید مرکزی و بروز اختلال همودینامیک ندارد، اما تجویز این دارو باعث کاهش معنیدار بروز آریتمی در بیماران تحت عمل جراحی بایپس عروق کرونر میگردد.