بررسی عملکرد یک سالهی کلیه بعد از پیوند کلیه در بیماران مبتلا به سندرم متابولیک
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد، گروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشکاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 متخصص پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیه و گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 دانشیار، مرکز تحقیقات بیماریهای کلیه و گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 مرکز تحقیقات بیماریهای کلیه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i495.10770چکیده
مقدمه: در سالهای اخیر تعداد بیماران دارای کلیهی پیوندی در حال افزایش میباشد. در این بیماران احتمال بروز سندرم متابولیک و ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی ناشی از آن بالا است که میتواند باعث کاهش عملکرد کلیهی پیوندی شود. مطالعهی حاضر با هدف مقایسهی عملکرد یک سالهی کلیهی پیوندی در بیماران مبتلا به سندرم متابولیک و بدون سندرم متابولیک انجام شد.روشها: این پژوهش از نوع همگروهی و آیندهنگر بود که بر روی بیماران دارای کلیهی پیوندی بیشتر از 20 سال شهر اصفهان در سال 1396 انجام گردید. بدین ترتیب، 30 نفر در گروه سندرم متابولیک و 30 نفر در گروه بدون سندرم متابولیک قرار گرفتند و عملکرد کلیهی آنان از طریق اندازهگیری سطح سرمی کراتینین مورد ارزیابی قرار گرفت. اطلاعات بیماران شامل دادههای دموگرافیک، معیارهای سندرم متابولیک و سطح کراتینین سرم، ماهانه و در طول 12 ماه بررسی شد.یافتهها: 17 نفر از بیماران زن و 43 نفر مرد بودند. میانگین تغییرات کراتینین بین دو گروه مبتلا به سندرم و بدون سندرم در طول یک سال اختلاف معنیداری با یکدیگر نداشت (227/0 - P). همچنین، ارتباط معنیداری یین کراتینین با چاقی شکمی (214/0 = P)، فشار خون دیاستولیک (061/0 = P)، تریگلیسرید (Triglyceride یا TG) (409/0 = P)، High-density lipoprotein cholesterol (HDL-C) (315/0 = P) و قند خون ناشتا (Fasting blood sugar یا FBS) (284/0 = P) در بیماران مبتلا به سندرم متابولیک مشاهده نشد و تنها ارتباط بین فشار خون سیستولیک و تغییرات کراتینین معنیدار بود (008/0 = P).نتیجهگیری: ابتلا به بیماری سندرم متابولیک تأثیری بر عملکرد کلیهی پیوندی ندارد. پیشنهاد میشود در مطالعات آینده بیماران مدت زمان بیشتری مورد پیگیری قرار گیرند.