بررسی فراوانی Apneaی انسدادی وابسته به وضعیت (Positional) بر حسب عوامل پایه و بالینی در بیماران مبتلا به Apneaی انسدادی خواب
نویسندگان
1 استادیار، بخش ریه، بیمارستان خورشید، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و مرکز تحقیقات تنفس و خواب بامداد، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استاد، بخش ریه، مرکز تحقیقات تنفس و خواب بامداد و گروه داخلی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 استاد، گروه پزشکی اجتماعی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i494.10407چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه:این مطالعه به ارزیابی شیوع فراوانی و شدت Apneaی وضعیتی در مبتلایان به Apneaی انسدادی خواب (Obstructive sleep apnea یا OSA) پرداخت.روشها: در این مطالعهی مقطعی آیندهنگر، 130 نفر از بیماران مبتلا به OSA مراجعه کننده به مرکز تحقیقات بیماریهای خواب بامداد اصفهان در سالهای 96-1395 بررسی شدند. اطلاعات دموگرافیک و بالینی و نوع Apneaی بیماران (وضعیتی و غیر وضعیتی) و نتایج پلیسومنوگرافی در چکلیست ثبت و تجزیه و تحلیل آماری شد.یافتهها: از 130 بیمار مبتلا به OSA، 8/70 درصد به Apneaی غیروضعیتی و 2/29 درصد به Apneaی وضعیتی [4 نفر (1/3 درصد) در زیر گروه 1، 12 نفر (2/9 درصد) در زیر گروه 2 و 22 نفر (9/16 درصد) در زیرگروه 3] مبتلا بودند. عواملی نظیر نمایهی تودهی بدنی، شاخص Apnea-Hypopnea (Apnea-hypopnea index یا HIA) طاقباز و بهپهلو، تعداد دفعات Apnea در طول خواب و تعداد دفعات افت درصد اشباع اکسیژن بین سه زیر گروه Apneaی وضعیتی و Apneaی غیروضعیتی اختلاف معنیداری داشتند (050/0 > P).نتیجهگیری: مطابق با نتایج مطالعهی حاضر، میتوان گفت AHI کلی و در حالت طاقباز و بهپهلو در بیماران Positional obstructive sleep apnea (POSA) نسبت به بیماران Non-POSA بیشتر بوده است؛ به طوری که نشان داده شده که بیماران با OSA شدید، بیشتر احتمال دارد که POSA داشته باشند. بنابراین، با شناسایی زودهنگام این بیماری، میتوان با درمانهای راحت و قابل اجرایی نظیر تغییر وضعیت خواب، این بیماری را در سطوح اولیه کنترل و درمان نمود.
