تأثیر روشهای مختلف پرهاکسیژناسیون بر روی تغییرات ضربان قلب و فشار خون بیماران تحت الکتروشوک درمانی
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه بیهوشی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i493.10166چکیده
مقدمه: الکتروشوک درمانی (Electroconvulsive therapy یا ECT)، شیوهی رایجی در درمان اختلالات روانی میباشد. به علت انقباضات عضلانی و افزایش مصرف اکسیژن در این روش، پرهاکسیژناسیون اهمیت فراوانی دارد. با توجه به عوارض ECT مانند افزایش ضربان قلب و فشار خون، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر روشهای مختلف پرهاکسیژناسیون بر روی تغییرات همودینامیک بیماران انجام شد.روشها: در این مطالعهی کارآزمایی بالینی، ۶۴ بیمار کمتر از ۲۵ سال کاندید ECT به صورت تصادفی در سه گروه قرار گرفتند. قبل از القای بیهوشی، در گروه اول ۵ دقیقه و در گروه دوم ۳ دقیقه پرهاکسیژناسیون با ماسک ساده صورت گرفت و گروه سوم طی ۳۰ ثانیه، چهار نفس عمیق کشیدند. فشار خون، ضربان قلب و درصد اشباع اکسیژن خون شریانی قبل از پرهاکسیژناسیون و ۱ دقیقه پس از القای بیهوشی و در دقایق 1، 5 و 10 پس از تشنج اندازهگیری و میانگینها با هم مقایسه گردید.یافتهها: میانگین متوسط فشار خون، ۱ دقیقه پس از القای بیهوشی و ۱ و ۵ دقیقه پس از تشنج در گروههای سوم و اول به ترتیب با بیشترین و کمترین میزان، تفاوت معنیداری را نشان داد (050/0 > P). همچنین، اختلاف معنیداری بین میانگین ضربان قلب ۱ دقیقه پس از القای بیهوشی و ۱ دقیقه پس از تشنج در گروه سوم با بیشترین و در گروه اول با کمترین میزان، وجود داشت (۰۰۱/۰ > P). کمترین و بیشترین میانگین مدت تشنج نیز به ترتیب به گروههای اول و سوم اختصاص یافت (001/0 > P).نتیجهگیری: پرهاکسیژناسیون به مدت ۵ دقیقه قبل از ECT، به طور معنیداری منجر به کاهش تغییرات فشار خون شریانی و ضربان قلب میشود و از سوی دیگر، اکسیژن خون شریانی نیز در این گروه نسبت به بیماران دیگر کاهش کمتری دارد.