مقایسهی میزان افسردگی در زنان استفادهکننده از قرصهای ضد بارداری خوراکی با استفادهکنندگان از روشهای طبیعی جلوگیری از بارداری
نویسندگان
1 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
2 استادیار، گروه زنان، دانشکدهی پزشکی و بیمارستان شریعتی، واحد نجفآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
doi
10.22122/jims.v36i493.10676چکیده
مقدمه: تصور میشود که هورمونهای استروئیدی (استروژن و پروژسترون) نقش فعالی در بروز علایم افسردگی ایفا میکنند. بنابراین، هدف از انجام مطالعهی حاضر، بررسی ارتباط بین مصرف قرصهای خوراکی ضد بارداری (Oral contraceptive pills یا OCPs) و افسردگی در زنان مراجعهکننده به مراکز درمانی شهر اصفهان طی سالهای 96-1395 بود.روشها: در این پژوهش آیندهنگر و تحلیلی- مقطعی، 204 نفر از زنان شرکتکننده به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول زنانی که انواع مختلفی از OCPs را مصرف کرده بودند (102 نفر) و گروه دوم زنانی که از روشهای طبیعی جلوگیری از بارداری استفاده نمودند (102 نفر). مقیاس افسردگی Beck (Beck Depression Inventory یا BDI-II) و پرسشنامهی اطلاعات دموگرافیک برای جمعآوری اطلاعات استفاده گردید. دادهها با استفاده از آزمون Independent t در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: رابطهی معنیداری بین شدت (930/0 = P، 09/0- = r) و نمرهی افسردگی (889/0 = P، 014/0- =r) با مصرف انواع OCPs وجود نداشت؛ در حالی که ارتباط مثبت و معنیداری بین شدت (001/0 > P، 507/0 = r) و نمرهی افسردگی (001/0 > P، 528/0 = r) با مدت زمان مصرف OCPs مشاهده گردید. در گروه اول، رابطهی منفی و معنیداری بین میزان تحصیلات و شدت و نمرهی افسردگی وجود داشت، اما در گروه دوم فقط ارتباط منفی بین میزان تحصیلات و نمرهی افسردگی معنیدار بود (018/0 = P، 235/0 = r).نتیجهگیری: در صورت بروز علایم افسردگی پس از مصرف OCPs، استفاده از روشهای مطمئن غیر هورمونی پیشنهاد و توصیه میشود. علاوه بر این، مصرف OCPs برای مدت طولانی (بیشتر از 5 سال) توصیه نمیگردد.