فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: دو روش پرکاربرد برای القای زایمان، استفاده از میزوپروستول واژینال و اکسی‌توسین وریدی هستند. مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین تأثیر ترکیبی میزوپروستول واژینال و اکسی‌توسین وریدی بر القای زایمان، ضریب بیشاب و طول مدت زایمان زنان شکم اول انجام شد.روش‌ها: پژوهش کارآزمایی بالینی کنترل شده‌ی تصادفی در سال 1396 در زایشگاه بیمارستان شهید صدوقی اصفهان بر روی 106 خانم باردار نخست‌زای ترم با اندیکاسیون ختم حاملگی و نمره‌ی Bishop کمتر از 4 که با تخصیص تصادفی به دو گروه 53 نفری تقسیم شدند، انجام گردید. گروه مورد، ابتدا 25 میکروگرم میزوپروستول واژینال و بعد از سه ساعت یک تزریق 10 واحدی اکسی‌توسین را برای القای زایمان دریافت کردند. گروه شاهد، تنها یک تزریق 10 واحدی اکسی‌توسین دریافت کردند. ابزار پژوهش پرسش‌نامه بود. تجزیه و تحلیل داده‌ها با آزمون‌های Mann-Withney، 2χ و Independent t با سطح معنی‌داری 05/0 > P با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شد.یافته‌ها: واحدهای پژوهش در دو گروه، از نظر شاخص‌های دموگرافیک همسان بودند. آزمون Independent t نشان داد که میانگین زمان شروع انقباضات منظم رحمی، مدت زمان مرحله‌ی فعال، مدت زمان مرحله‌ی اول زایمان و فاصله‌ی القا تا زایمان در گروه مورد به طور معنی‌داری کمتر از گروه شاهد بود (050/0 > P). آزمون Paired t نشان داد که میانگین نمره‌ی Bishop در هر دو گروه بعد از مداخله به طور معنی‌داری بیشتر از قبل از مداخله بود (001/0 > P).نتیجه‌گیری: استفاده از میزوپروستول به صورت ترکیبی با اکسی‌توسین نسبت به اکسی‌توسین به تنهایی، از مزایای بیشتری در القای زایمان برخوردار است و هر یک از آن‌ها را می‌توان با توجه به شرایط خانم باردار استفاده نمود.