تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و استقامتی بر شاخصهای آپوپتوزی مردان جوان
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه الزاهرا (س)، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدهی علوم ورزشی، دانشگاه الزاهرا (س)، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v36i489.10268چکیده
مقدمه: آپوپتوزیس (Apoptosis)، فرایندگی است که به تازگی مورد توجه محققان علوم ورزشی نیز قرار گرفته است؛ چرا که مشاهده شده است که در زمان ورزش، علاوه بر نکروز، آپوپتوز نیز رخ میدهد. از این رو، تحقیق حاضر طراحی شد تا سازگاری احتمالی فرایند آپوپتوز را بعد از هشت هفته تمرین مقاومتی و استقامتی بررسی و مقایسه کند.روشها: تعداد 21 دانشجوی خوابگاهی پسر به طور تصادفی در سه گروه تمرین استقامتی، مقاومتی و شاهد تقسیم شدند. تمرینات به مدت هشت هفته و با توالی سه جلسه در هفته اجرا شد. قبل و بعد از دورهی تمرینی، نمونهی خونی گرفته شد و مقادیر BCI2 و BAX با روش Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمون آماری One-way ANOVA در سطح معنیداری 05/0 > P تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: تفاوت معنیدار در تغییرات عامل BCI2 بین سه گروه (002/0 = P) وجود داشت؛ به نحوی که بین گروه استقامتی با گروه شاهد (002/0 = P) و گروه استقامتی با گروه مقاومتی (014/0 = P) تفاوت معنیداری وجود داشت، اما بین گروه مقاومتی با گروه شاهد (770/0 = P) تفاوت معنیداری وجود نداشت، اما برای BAX (216/0 = P) و نسبت BCL-2/BAX (092/0 = P) تفاوت معنیداری مشاهده نشد.نتیجهگیری: تحقیق حاضر نشان داد که هشت هفته تمرین ورزشی صرف نظر از نوع آن، باعث ایجاد تأثیرات مثبت در عوامل آپوپتوزی میگردد. نوع تمرین نیز در میزان و نوع تغییرات مؤثر میباشد. از این رو، به نظر میرسد داشتن تمرین ورزشی منظم با شدت متوسط مهمتر از نوع آن در ارتباط با سیستم آپوپتوزی در بدن باشد.