تأثیر زمان روز بر پاسخ ایسکمی و شاخصهای تست ورزش در افراد با علایم آنژین صدری پایدار
نویسندگان
1 استاد، گروه علوم زیستی در ورزش، دانشکدهی علوم ورزشی و سلامتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه علوم زیستی در ورزش، دانشکدهی علوم ورزشی وسلامتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار ، گروه قلب، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
4 دانشیار، گروه علوم زیستی در ورزش، دانشکدهی علوم ورزشی و سلامتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v36i489.10331چکیده
مقدمه: هدف از انجام این تحقیق، بررسی تأثیر زمان روز بر پاسخ ایسکمی و شاخصهای تست ورزش در افراد با علایم آنژین صدری پایدار بود.روشها: تعداد 24 داوطلب با علایم آنژین صدری پایدار و میانگین سن 2/6 ± 4/55 سال (محدودهی 65-45 سال) انتخاب و به صورت متقاطع در دو نوبت صبح (ساعت 10-8) و عصر (ساعت 5-3) با فاصلهی زمانی حداقل 96 ساعت، تست ورزش را بر اساس شیوهنامهی Bruce انجام دادند. با توجه به پاسخهای ایسکمی افراد (میزان افتادگی قطعهی ST در زمان فعالیت و ریکاوری، مرحلهی شروع تغییرات و تعداد لیدهای نشان دهندهی تغییرات) میزان خطر ابتلا به Coronary artery disease (CAD) آزمودنیها به صورت منفی، مثبت با خطر پایین و مثبت با خطر زیاد درجهبندی شد و در نهایت، میزان خطر ابتلا به CAD و شاخصهای تست ورزش (Metabolic equivalents یا METs، ضربان قلب، فشار خون، Rate-pressure product (RPP)، مدت زمان تست، مسافت طی شده و میزان درک خستگی) در صبح و عصر با هم مقایسه شدند.یافتهها: آزمودنیها در تست ورزش عصر پاسخ ایسکمی شدیدتر (افزایش افتادگی قطعهی ST، شروع افتادگی قطعهی ST در مراحل زودتر و افزایش تعداد لیدهای نشان دهندهی تغییرات)، در نتیجهی افزایش احتمال ابتلا به CAD را نشان دادند (050/0 > P)، اما شاخصهای تست ورزش صبح و عصر تفاوت معنیداری نداشتند (05/0 < P).نتیجهگیری: پاسخ ایسکمی آزمودنیها، به عنوان مهمترین دستاورد تست ورزش تحت تأثیر زمان انجام تست ورزش میباشد، اما مشخص نیست کدام تست ورزش (صبح یا عصر) پیشگویی کنندهی بهتری جهت تشخیص تنگی عروق کرونری میباشد و نیاز به بررسی بیشتری دارد.