بررسی تأثیر تجویز پیشگیرانهی دو دز سولفات منیزیم بر کاهش عوارض ناشی از تجویز ساکسنیل کولین در سزارین انتخابی تحت بیهوشی عمومی در مقایسه با گروه شاهد
نویسندگان
1 استاد، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دستیار، گروه بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات بیهوشی و مراقبتهای ویژه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 کارشناس پرستاری، بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i488.9628چکیده
مقدمه: این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر تجویز پیشگیرانهی دو دز سولفات منیزیم بر کاهش عوارض ناشی از تجویز ساکسنیل کولین در سزارین انتخابی تحت بیهوشی عمومی و مقایسهی آن با گروه شاهد انجام شد.روشها: در یک مطالعهی کارآزمایی بالینی، 165 خانم باردار کاندیدای سزارین به روش بیهوشی عمومی به سه گروه 55 نفرهی دریافت کنندهی 30 و 40 میلیگرم/کیلوگرم سولفات منیزیم و شاهد (نرمالسالین) تقسیم شدند. پارامترهای همودینامیک در طی مدت عمل و ریکاوری و سطح منیزیم و پتاسیم و Creatine phosphokinase (CPK) سرم قبل از دریافت سولفات منیزیم و 20 دقیقه بعد از القای بیهوشی اندازهگیری و ثبت شد. میوگلوبینوری نیز به صورت آزمایشگاهی اندازهگیری و ثبت گردید.یافتهها: کاهش مشخص در فشار خون متوسط و ضربان قلب در دقیقهی 3 بعد از لارنگوسکوپی در هر دو گروه دریافت کنندهی سولفات منیزیم مشاهده شد (001/0 > P). پرش عضلات (Fasciculation) در 6/53 درصد از بیماران گروه دریافت کنندهی سولفات منیزیم و 2/87 درصد بیماران گروه شاهد مشاهده شد. در دو گروه دریافت کنندهی سولفات منیزیم، پرش عضلات مشاهده شده در طبقهبندی ملایم قرار گرفتند.نتیجهگیری: تجویز سولفات منیزیم 30 میلیگرم/کیلوگرم به خوبی 40 میلیگرم/کیلوگرم قبل از عمل جراحی سزارین با بیهوشی عمومی، به طور مؤثری میتواند باعث کاهش شدت پرش عضلات و درد عضلانی و عوارض مصرف ساکسنیل کولین در القای سریع بیهوشی در خانمهای باردار شود.