فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: ایکتر نوزادی، عوارض شدید بالقوه‌ای نظیر کرنیکتروس دارد. پیش‌گیری از کرنیکتروس و هایپربیلی‌روبینمی، بر اساس یافتن نوزادان دارای عوامل خطر و شروع درمان آن در اسرع وقت می‌باشد. از این رو، مطالعه‌ی حاضر با هدف تعیین بخشی از علل کرنیکتروس و عوامل خطر آن انجام شد.روش‌ها: این مطالعه‌ی توصیفی گذشته‌نگر، بر روی کودکانی که با تشخیص کرنیکتروس به درمانگاه نورولوژی کودکان در سال‌های 95-1390 مراجعه کردند، انجام شد. پرونده‌ی درمانگاهی بیماران، بررسی و اطلاعات مورد نیاز جهت بررسی اهداف و فرضیه‌ها استخراج گردید. واکاوی داده‌های کمی با میانگین ± انحراف معیار و میانه و داده‎‌های کیفی با تعداد (درصد) بیان شد.یافته‌ها: در این مطالعه، پرونده‌ی درمانگاهی 19 بیمار مبتلا به کرنیکتروس بررسی شد که میانگین سن 6/6 ± 29/4 سال داشتند. 9/78 درصد بیماران پسر بودند. 2/63 درصد نوزادان ترم و 9/57 درصد حاصل زایمان طبیعی بودند. سابقه‌ی فامیلی زردی نوزادی 6/52 درصد بیماران مثبت بود. در میان علل هایپربیلی‌روبینمی، عدم تطابق گروه خونی، Rh و کمبود Glucose-6-phosphate dehydrogenase (G6PD) بیشترین فراوانی را داشتند. 2/84 درصد بیماران تحت درمان تعویض خون و 8/15 درصد تحت درمان دارویی قرار گرفتند. میانگین سن مادران هنگام تولد نوزاد 98/3 ± 30/26 سال بود. میانگین سطح بیلی‌روبین 46/10 ± 4/34 میلی‌گرم/دسی‌لیتر بود. میانگین مدت زمان تأخیر در درمان 95/0 ± 10/1 روز بود.نتیجه‌گیری: کرنیکتروس در بیشتر موارد قابل پیش‌گیری است. مهم‌ترین علت بروز کرنیکتروس، تشخیص دیرهنگام خانواده‌ها بوده ‌است. لازم است برنامه‌ی ویژه‌ای برای پیش‌گیری از کرنیکتروس و مراقبت سیستماتیک پس از تولد نوزادان توسط افراد واجد ‌صلاحیت در سیستم بهداشت و درمان، برنامه‌ریزی و اجرا شود.