کاهش فعالیت پایهی ترشحی اسید معده به دنبال مهار گیرندههای دوپامینی D2 هستهی ونترومدیال هیپوتالاموس در Rat
نویسندگان
1 استادیار، مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی ارومیه، ارومیه، ایران
2 استاد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی،تهران، ایران
3 استاد، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دکتری تخصصی فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i484.9715چکیده
مقدمه: دوپامین در سیستم اعصاب مرکزی نقش مهمی در تنظیم ترشح اسید معده دارد. از طرفی، به نظر میرسد گیرندههای دوپامینی D2 در هستهی ونترومدیال هیپوتالاموس به طور چشمگیری در تعدیل دریافت غذا درگیر میشوند. از اینرو، ممکن است گیرندههای دوپامینی D2 در هستهی ونترومدیال هیپوتالاموس، نقش بالقوهای در تعدیل ترشح اسید معده ایفا کنند. بنابراین، هدف از انجام مطالعهی حاضر، بررسی اثر مهار گیرندههای D2 هستهی ونترومدیال بر ترشح پایهی اسید معده بود.روشها: کانولگذاری در هستهی ونترومدیال هیپوتالاموس در موشهای صحرایی نژاد Wistar با وزن 250-220 گرم انجام شد. پس از 5 روز دورهی بهبودی، سالین (5/0 میکرولیتر) و آنتاگونیست گیرندههای D2 سولپیراید (005/0، 050/0، 500/0 و 1 میکروگرم) به داخل هستهی ونترومدیال تزریق شدند. سپس، میزان ترشح اسید معده با روش پیلوریک لیگیشن (Pylorus ligation) و تیتراسیون با سود 01/0 نرمال اندازهگیری شد.یافتهها: سولپیراید به طور وابسته به دز و زمان، باعث کاهش معنیدار ترشح پایهی اسید معده در دزهای 050/0 (010/0 > P)، 500/0 (001/0 > P) و 1 (001/0 > P) میکروگرم گردید.نتیجهگیری: سولپیراید 5/0 میکروگرم بیشترین اثر مهاری را بر فعالیت ترشحی معده داشت. از این رو، مهار گیرندههای D2 دوپامینی هستهی ونترومدیال در Rat فعالیت ترشحی اسید معده را کاهش داد.