مقایسه‌ی میزان خونریزی پس از جراحی و بروز تأخیر در تخلیه‌ی معده در طی بستری بیماران تحت جراحی Whipple در روش کلاسیک و حفظ پیلوروس؛ یک بررسی 5 ساله

نویسندگان

1 دانشیار، گروه جراحی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانشجوی پزشکی، کمیته‌ی تحقیقات دانشجویی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v36i483.10045
چکیده

مقدمه: در زمینه‌ی عمل پانکراتیکودئودنکتومی، با وجود استفاده‌ی بالا در درمان کارسینوم سر پانکراس و معرفی روش‌های مختلف جراحی، تا کنون مطالعات اندکی در خصوص بررسی عوارض و پیامد جراحی‌های نوین به خصوص حفظ پیلوروس (Pylorus-preserving pancreaticoduodenectomy یا PPPD) وجود دارد. این مطالعه با هدف مقایسه‌ی میزان خونریزی پس از جراحی و بروز تأخیر در تخلیه‌ی معده در طی بستری بیماران تحت جراحی Whipple در روش کلاسیک و حفظ پیلوروس به انجام رسید.روش‌ها: این مطالعه‌ی هم‌گروهی آینده‌نگر، بر روی 94 بیمار تحت جراحی پانکراتیکودئودنکتومی (53 بیمار به روش کلاسیک و 41 بیمار به روش PPPD) انجام گرفت. اطلاعات لازم نظیر نوع جراحی و عوارض آن از پرونده‌ی بیماران و تماس با بیماران جمع‌آوری شد. آزمون‌های 2χ و t جهت مقایسه‌ی داده‌ها استفاده شد.یافته‌ها: خونریزی حین جراحی در روش PPPD (510 سی‌سی)، کمتر از روش کلاسیک (801 سی‌سی) بود (001/0 > P) و مدت بستری نیز کمتر بود (027/0 = P)، اما در خصوص خونریزی پس از جراحی، تفاوتی در دو نوع جراحی دیده نشد (050/0 < P). بروز تأخیر در تخلیه‌ی معده در طی بستری، در گروه PPPD کمتر بود، اما این تفاوت از لحاظ آماری معنی‌دار نبود (255/0 = P).نتیجه‌گیری: در بیماران با اندیکاسیون جراحی به علت کارسینوم‌های سر پانکراس که کاندیدای جراحی Whipple می‌باشند، جراحی PPPD برای بیماران در اولویت می‌باشد؛ چرا که سبب کاهش نیاز به خون حین جراحی و مدت بستری می‌شود.