بررسی مرگ و میر یک سالهی ناشی از شکستگی هیپ به دنبال تک دز ویتامین D عضلانی
نویسندگان
1 استادیار، گروه ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دستیار، گروه ارتوپدی و کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i483.10026چکیده
مقدمه: شکستگی هیپ در سالمندان به دنبال استئوپروز (Osteoporosis)، از جمله دغدغههای مهم بهداشتی جامعه است. هایپوویتامینوز D از عوامل ایجاد استئوپروز و از عوامل زمینهساز شکستگیهای هیپ میباشد. در مطالعهی حاضر، برای اولین بار اثر تک دز عضلانی ویتامین D بر مرگ و میر افراد با شکستگی اینترتروکانتریک مورد بررسی قرار گرفت.روشها: مطالعهی حاضر، از نوع کارآزمایی بالینی بود که بر روی 55 بیمار با شکستگی اینترتروکانتریک (Intertrochanteric) انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو دستهی 31 نفری تحت درمان با ویتامین D عضلانی (گروه مورد) و 24 نفری بدون دریافت دارو به عنوان گروه شاهد تقسیم شدند. سطح ویتامین D به عنوان اطلاعات پایه چک گردید. سپس، بیماران گروه مورد یک ویال 300000 واحدی ویتامین D به صورت عضلانی دریافت نمودند. سن، جنس و بیماری زمینهای در چک لیست ثبت گردید.یافتهها: میانگین سنی بیماران گروه مورد 1/11 ± 3/77 سال و در گروه شاهد 2/10 ± 5/78 سال بود (69/0 = P). توزیع جنسی (55/0 = P) و معیار شکستگی Evans (63/0 = P)، سطح پایهی ویتامین D (50/0 = P) در دو گروه متفاوت نبود. میزان مرگ و میر در گروه مورد، 5/35 درصد و در گروه شاهد معادل 0/25 درصد بود که از لحاظ آماری، تفاوت معنیداری نداشت (40/0 = P). سن، مدت زمان بستری، ابتلا به دیابت و تیپ شکستگی پیشبینی کنندههای معنیداری برای مرگ و میر ناشی از شکستگی اینترتروکانتریک بودند (05/0 > P برای همه).نتیجهگیری: استفادهی تک دز از ویتامین D عضلانی، تأثیری بر مرگ و میر یک سالهی بیماران با شکستگی اینترتروکانتریک استخوان هیپ ندارد. عواملی شامل سن، مدت زمان بستری، دیابت و نوع شکستگی Unstable رابطهی مستقیمی با مرگ و میر یک سالهی ناشی از شکستگی اینترترتروکانتریک دارد.