اثر درمانی طب سوزنی بر روی بیماری انگشت ماشه‌ای

نویسندگان

1 دستیار، گروه طب فیزیکی و توان‌بخشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار، گروه طب فیزیکی و توان‌بخشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دستیار، گروه طب فیزیکی و توان‌بخشی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22122/jims.v36i482.9991
چکیده

مقدمه: هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر درمانی طب سوزنی در درمان بیماران دارای مشکل انگشت ماشه‌ای بود.روش‌ها: این مطالعه‌ی بالینی بدون گروه شاهد، در سال‌های 94-1393 در مرکز پزشکی الزهرای (س) اصفهان بر روی 42 بیمار که با مشکل انگشت ماشه‌ای به این مرکز مراجعه کرده بودند، انجام شد. بیماران بر اساس معاینه و شرح حال انتخاب و به 5 گروه تقسیم شدند. اطلاعات آماری، شدت درد بر اساس Visual analog scale (VAS)، امتیاز بیماری بر اساس جدول نمرات امتیازدهی انگشت ماشه‌ای (Trigger finger یا TF) و دامنه‌ی حرکت فعال بدون درد در مفصل Proximal interphalangeal (PIP) تعیین و ثبت شدند. بیماران طی 10 جلسه‌ی 30 دقیقه‌‌ای (یک روز در میان، سه بار در هفته) تحت درمان با طب سوزنی با سوزن 7 × 16/0 میلی‌متری به روش نقطه‌یابی Ah shi قرار گرفتند. پی‌گیری بیماران یک بار بعد از پایان مداخله (بعد از 10 جلسه طب سوزنی) و یک ماه بعد از درمان انجام شد.یافته‌ها: بر اساس معیارهای ورود به مطالعه، 42 بیمار مورد بررسی قرار گرفتند که در نهایت، 34 بیمار به‌ طور کامل مطالعه را به پایان رساندند. شدت بیماری در 29 نفر (3/85 درصد) IV و در 5 نفر (7/14 درصد) V بود. بعد از درمان، وضعیت شدت انگشت ماشه‌ای آن‌ها به طور مشخص تغییر کرد و بهتر از حالت اولیه بود. شدت بیماری 21 بیمار (8/61 درصد) به I، 7 بیمار (6/20 درصد) به IIb و 6 بیمار (6/17 درصد) به III کاهش پیدا کرد. بعد از درمان، از 29 بیمار با شدت IV، 17 نفر به شدت I، 7 نفر به شدت IIb و 5 نفر به شدت III رسیدند. همچنین، از 5 نفر با شدت V، 4 نفر به I و 1 نفر به III کاهش شدت نشان دادند. قبل از درمان، میانگین نمره‌ی درد 1/2 ± 9/5 بود. بعد از درمان، نمره‌ی درد گزارش شده در همه‌ی بیماران، کمتر از حالت اولیه و میانگین کاهش نمره 1/2 ± 6/5 بود. بعد از درمان، میانگین نمره‌ی درد در بیماران 29/0 ± 46/0 بود. آزمون Paired t نشان می‌دهد که کاهش نمره‌ی درد بعد از درمان نسبت به حالت اولیه، از نظر آماری معنی‌دار بود (001/0 > P). تغییر میانگین دامنه‌ی حرکتی بدون درد نیز پس از درمان معنی‌دار بود (001/0 > P)؛ میانگین این تغییر در بیماران تحت مطالعه، برابر 8/13 ± 7/48 بود.نتیجه‌گیری: روش‌های درمانی کمتر تهاجمی و کم عارضه نظیر طب سوزنی، می‌توانند در درمان التهاب غشای تاندون اطراف تاندون فلکسور مؤثر باشند.