بررسی نگرش دانشآموزان دبیرستانی استان اصفهان به مواد اعتیادآور و ارتباط آن با عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت
نویسندگان
1 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی وخانواده، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی پزشکی، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 واحد سلامت نوجوانان، جوانان و مدارس، معاونت بهداشتی و مرکز بهداشت استان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 استاد، گروه پزشکی اجتماعی و خانواده، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
6 استادیار، گروه پزشکی اجتماعی وخانواده، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
7 استادیار، مرکز تحقیقات پیشگیری از آسیب حوادث جادهای و گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22122/jims.v36i479.9895چکیده
مقدمه: مصرف مواد مخدر در دوران نوجوانی میتواند علاوه بر سنین نوجوانی، بقیهی زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد. در مطالعهی حاضر، وضعیت نگرش دانشآموزان دبیرستانی به مصرف مواد و همچنین، اثر برخی از عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت در این گرایش مورد بررسی و مطالعه قرار گرفت.روشها: در این بررسی، تعداد 3223 دانشآموز دبیرستانی ساکن استان اصفهان در سال 1394 وارد مطالعه شدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامهی محقق- ساختهی بررسی دانش، نگرش و عملکرد دانشآموزان مقطع دبیرستان منطقهی شهری و روستایی استان اصفهان جمعآوری گردید.یافتهها: از دید دانشآموزان، سرخوشی لحظهای و افسردگی از آثار پس از مصرف مواد بودند. دو عامل طلاق پدر و مادر و لذتطلبی، از مهمترین عوامل گرایش به اعتیاد بودند. هر چند این عوامل، از دید دختران از اهمیت بالاتری برخوردار بودند. کنجکاوی، تعارف دوستان و اختلافات خانوادگی در رتبههای بعدی قرار داشتند. همچنین، دختران، ناتوانی در حل مسایل روزمره را از عوامل مؤثر در گرایش به مواد عنوان کردند، اما از دید پسران، نقش عواملی همچون داشتن وقت آزاد و نبود امکانات تفریحی پررنگتر بود. از بین عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، تحصیلات والدین، شغل پدر و منطقهی محل سکونت، تأثیر معنیداری بر تعدادی از عوامل گرایش به اعتیاد نشان دادند.نتیجهگیری: در کنار اتخاذ سیاستهای آگاهی دهنده و پیشگیرانه، مسؤولین و به ویژه والدین، بایستی افزایش عزت نفس و قدرت خود مدیریتی فرزندان را مد نظر قرار دهند و محیطی مطلوب برای نوجوانان در خانه و خانواده فراهم سازند.
