بررسی اثر زخمپوش مهندسی بافت شده حاوی یون مس در بهبود زخم تمام ضخامت موش کوچک
نویسندگان
1 پزشک عمومی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 استادیار، گروه علوم تشریح، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 استادیار، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، پژوهشکدهی علوم پایهی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 استادیار، گروه مهندسی بافت، دانشکدهی فنآوریهای نوین، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران
5 استادیار، گروه طب اورژانس، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i478.9738چکیده
مقدمه: یکی از حیطههای مهندسی بافت، ساخت جایگزینها و زخمپوشهای پوستی است. از آن جایی که یون مس یکی از مهمترین عوامل مورد نیاز در تولید ماتریکس خارج سلولی پوست است، در این تحقیق اثر زخمپوش کلاژن- ژلاتین- شیشهی زیستی حاوی مس در تسریع روند بهبود زخم تمام ضخامت در موش بررسی شد.روشها: این مطالعه بر روی 12 سر موش کوچک آزمایشگاهی در دو گروه انجام شد که بر پشت هر یک 2 زخم یکسان (با قطر ۵ میلیمتر و تمام ضخامت) ایجاد گردید. یک زخم به عنوان شاهد بدون هیچ درمانی و زخم دیگر در یک گروه با زخمپوش کلاژن- ژلاتین- شیشهی زیستی و در گروه دیگر با زخمپوش کلاژن- ژلاتین- شیشهی زیستی حاوی مس پانسمان شد. 14 روز پس از ایجاد مدل زخم، میزان بهبودی ماکروسکوپی و میکروسکوپی (پس از بیوپسی با رنگآمیزی هماتوکسیلین و ائوزین) بررسی شد.یافتهها: زخمپوشها ساختاری متخلخل داشتند و زیستسازگار بودند و باعث بهبود ترمیم زخم تمام ضخامت موش گردیدند. میزان ترمیم در زخمپوش حاوی مس با گروه دیگر معنیدار بود (05/0 > P).نتیجهگیری: از آن جایی که زخمپوش زیستسازگار کلاژن- ژلاتین- شیشهی زیستی حاوی مس به بهبود فرایند ترمیم زخم در مدل حیوانی (موش) منجر شده است، میتواند به عنوان راهبرد جدیدی در طراحی و ساخت زخمپوش با کاربرد انسانی پیشنهاد شود.
