بررسی اثربخشی کیفیت زندگی درمانی بر بهبود روابط با همکاران و کاهش تعارضات کار- خانواده در بین کارکنان مرکز آموزشی درمانی الزهرای (س) شهر اصفهان
نویسندگان
1 گروه روانشناسی بالینی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی و بیمارستان الزهرا (س)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدهی علوم تربیتی و روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استاد، مرکز تحقیقات علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22122/jims.v36i478.9664چکیده
مقدمه: هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی کیفیت زندگی درمانی بر بهبود روابط با همکاران و کاهش تعارضات کار- خانواده کارکنان مرکز آموزشی- درمانی الزهرای (س) شهر اصفهان بود.روشها: این مطالعه به روش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری و همراه با گروه شاهد انجام شد. جامعهی آماری پژوهش را کلیه کارکنان مرکز آموزشی- درمانی الزهرای (س) شهر اصفهان تشکیل داد. نمونهها شامل 30 نفر از کارکنان مرکز آموزشی- درمانی الزهرا (س) بود که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و شاهد (15 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش طی 9 جلسه 90 دقیقهای، آموزش کیفیت زندگی درمانی را دریافت کردند؛ در حالی که گروه شاهد در لیست انتظار قرار داشت. دادهها با کمک پرسشنامههای روابط با همکاران و تعارض کار- خانواده جمعآوری گردید و سپس با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون Repeated measures ANCOVA) در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: آموزش کیفیت زندگی درمانی در بهبود نمرات روابط همکاران (198/33 = F، 001/0 > P) و تعارضات کار- خانواده (480/10 = F و 001/0 > P) گروه آزمایش در مراحل پسآزمون و پیگیری نسبت به گروه شاهد در طول زمان مؤثر بود.نتیجهگیری: کیفیت زندگی درمانی تأثیر معنیداری بر بهبود روابط با همکاران و کاهش تعارضات کار- خانواده کارکنان دارد. بدین ترتیب میتوان نتیجه گرفت که کیفیت زندگی درمانی جهت بهبود روابط با همکاران و کاهش تعارضات کار- خانواده مؤثر است.