مدل سازی تصمیم گیری گروه های کشاورزی دشت سگزی برای تعیین نوع کشت براساس مدل رگرسیون لجستیک چندمتغیره
نویسندگان
1 استاد سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
2 دانشجوی ارشد سنجش از دور و GIS، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
3 دانشیار سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدة مهندسی نقشهبرداری، دانشگاه صنعتی خواجهنصیر
4 استادیار سنجش از دور و سیستم اطلاعات جغرافیایی، دانشکدة جغرافیا، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jhgr.2016.53615چکیده
تصمیمگیری، یکی از مهمترین و اساسیترین وظایف مدیریت است و تحقق اهداف سازمانی، به کیفیت آن بستگی دارد. در مناطق کشاورزی، تغییرات کاربری اراضی، ناشی از تصمیمگیری کشاورزان است و تصمیمگیری در این زمینه، تأثیر بسیاری بر این سیستم میگذارد. بهطور متقابل، رخدادهای مختلف زیستمحیطی، بر تصمیمها و رفتار آیندۀ انسان تأثیر مستقیم میگذارند؛ بنابراین، مدلسازی تغییرات کاربری اراضی، متأثر از پیچیدگیهای ناشی از تعامل انسان و محیط است. دراینصورت، شناسایی عوامل مؤثر محیطی و اجتماعی- اقتصادی در تصمیمگیری و درک چگونگی بازخورد تغییر کاربری اراضی در محیط (ناشی از تغییر آن در طولانیمدت)، چالشی کلیدی برای مدلسازی این تعاملات در مدیریت پایدار زمین محسوب میشود. در این پژوهش، مدلسازی تصمیمگیری کشاورز برای تعیین نوع کشت، با استفاده از مدل M-Logit در منطقۀ سگزی، با بهکارگیری مدل مبتنیبر عامل ارائه میشود. بدینمنظور ابتدا ساختار معیشتی منطقه برای نمایش ناهمگنی حاکم بر رفتار فردی مشخص میشود. سپس با استفاده از مدل M-Logit، عوامل مؤثر و میزان تأثیر آنها بر تصمیمگیری، بسته به نوع معیشت فرد شناسایی میشود. درنهایت، با محاسبۀ بردار، انتخابهای انواع کشت برای هر کشاورز، شبیهسازی و در مدل عامل مبنا، با استفاده از قانون تناسب تصادفی نوع کشت انتخاب میشود. این پژوهش، با بررسی عوامل مؤثر مدل M-Logit در هر گروه معیشتی و هر نوع کشت نشان میدهد که با توجه به شرایط حساس منطقه و خطر بیابانزایی، عوامل محیطی از جمله عوامل شیمیایی خاک، بههمراه عوامل درآمدی، نقش مؤثرتری در تعیین انواع کشت دارند.
