فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: آنتی‌بیوتیک‌های مؤثر بر پروتئین‌سازی مانند موپیروسین، ممکن است در دراز مدت سبب جهش‌های ژنی در استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (Methicillin-resistant Staphylococcus aureus یا MRSA) شود. استفاده از روش‌های دارای حساسیت بالا، نقش مهمی در شناسایی این باکتری‌ها دارد. هدف از انجام مطالعه‌ی حاضر، شناسایی جهش‌های ژنی با استفاده از روش آنالیز منحنی دمای ذوب DNA با کیفیت بالا (High-resolution melting یا HRM) بود.روش‌ها: مقاومت به موپیروسین با روش میکرودایلوشن مطابق با دستورالعمل Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) و تکثیر ژن mupA در ایزوله‌های بالینی MRSA با روش Polymerase chain reaction (PCR) مشخص گردید. سپس تجزیه و تحلیل با استفاده از نرم‌افزارهای StepOne و HRM انجام شد. نتایج تعیین توالی به عنوان روش استاندارد مورد استفاده قرار گرفت.یافته‌ها: از 162 ایزوله‌ی استافیلوکوک اورئوس، 83 ایزوله (32/51 درصد) به متی‌سیلین مقاومت داشتند که از این میان، 47 ایزوله (80/52 درصد) مقاومت حد بالا را نشان دادند. همه‌ی ایزوله‌های دارای مقاومت فنوتیپی نسبت به موپیروسین، حامل ژن mupA بودند. بیشترین و کمترین فراوانی به ترتیب در سویه‌های مقاوم به پنی‌سیلین (62/79 درصد) و سفتازیدیم (17/6 درصد) مشاهده شد. بیشترین ایزوله‌های استافیلوکوک اورئوس دارای مقاومت به موپیروسین از نمونه‌های زخم به دست آمد. در این بین، ایزوله‌های گرفته شده از زخم و خون دارای بیشترین جهش در باز A و G بودند. ارتباط معنی‌داری بین نوع نمونه‌ی بالینی و میزان جهش، مقاومت به موپیروسین و متی‌سیلین وجود داشت (050/0 > P).نتیجه‌گیری: جهش‌های ژنی حاصل از آنتی‌بیوتیک موپیروسین، سبب مقاومت چنددارویی و مقاومت به متی‌سیلین در استافیلوکوک اورئوس می‌شود.