مقایسهی اثر تزریق داخل مفصلی کتورولاک و تریامسینولون بر درد و عملکرد زانو در مبتلایان به استئوآرتریت
نویسندگان
1 دانشیار، مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی و مرکز توسعه و تحقیقات بیمارستان شهید مدرس، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دستیار، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دستیار، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه طب فیزیکی و توانبخشی، دانشکدهی پزشکی و مرکز تحقیقات طب فیزیکی و توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22122/jims.v36i476.9370چکیده
قدمه: استئوآرتریت، یکی از علل اصلی ناتوانی، درد مزمن و از دست دادن عملکرد میباشد. تزریق کورتیکواستروئید داخل مفصلی، سالها به عنوان درمان استئوآرتریت استفاده شده است. بهتازگی استفاده از داروی ضد التهاب غیر استروئیدی تزریقی کتورولاک جهت کاهش علایم مبتلایان به استئوآرتریت، توجهات زیادی را به خود جلب کرده است که باید بیشتر مورد ارزیابی قرار گیرد.روشها: در این کارآزمایی بالینی دو سوکور، 38 بیمار به صورت تصادفی در گروه اول (19 بیمار) با تزریق داخل مفصلی 30 میلیگرم کتورولاک و گروه دوم (19 بیمار) با تزریق داخل مفصلی 40 میلیگرم تریامسینولون قرار گرفتند. دادههای مورد نیاز با استفاده از معیار Visual analogue scale (VAS)، ترجمهی فارسی معتبر شدهی پرسشنامههای Western Ontario and McMaster Universities Arthritis Index (WOMAC) و Lequesne جمعآوری گردید.یافتهها: در پیگیری یک و سه ماهه، تریامسینولون در کاهش VAS و تمام حوزههای WOMAC و Lequesne مؤثر بود؛ در حالی که کتورولاک تنها در حوزهی درد تأثیر داشت. تفاوت معنیداری بین این دو دارو 1 ماه پس از تزریق مشاهده شد، اما تریامسینولون اثرات بیشتری را در کاهش درد نشان داد (008/0 = P). در پیگیری 3 ماهه، دو دارو تفاوت چندانی در کاهش درد با هم نداشتند و نسبت تأثیرگذاری آنها مشابه یکدیگر بود (712/0 = P).نتیجهگیری: کتورولاک میتواند باعث کاهش قابل توجه درد در استئوآرتریت زانو شود، اما با توجه به اثرات کم آن بر وضعیت عملکردی بیماران، کاربرد آن باید به موارد منع مصرف یا امتناع بیمار از تزریق کورتیکواستروئید محدود گردد.