فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: بروز سرفه‌ی ناشی از فنتانیل در طی القای بیهوشی عمومی از انسیدانس بین 65-28 درصد برخوردار می‌باشد. بنابراین، پیش‌گیری از بروز این عارضه مورد نیاز می‌باشد. در مطالعه‌ی حاضر، تأثیر دو داروی پروپوفول و دگزامتازون بر روی فراوانی و شدت سرفه‌ی ناشی از فنتانیل در بیماران کاندیدای بیهوشی عمومی مورد مقایسه قرار گرفت.روش‌ها: طی یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی تصادفی دو سو کور 99 بیمار با درجات I و II در طبقه‌بندی American Society of Anesthesiologists (ASA) در سنین 64-18 سال کاندیدای بیهوشی عمومی با استفاده از فنتانیل مورد مطالعه قرار گرفتند. بیماران به صورت تصادفی و مساوی به 3 گروه دریافت کننده‌ی پروپوفول (5/1 میلی‌گرم/کیلوگرم)، گروه دگزامتازون (1/0 میلی‌گرم/کیلوگرم) و گروه دارونما (5 میلی‌لیتر نرمال سالین) تقسیم شدند. کلیه‌ی داروها یک دقیقه قبل از تجویز 5/2 میکروگرم/کیلوگرم فنتانیل تجویز شد. علایم حیاتی، تعداد و شدت سرفه، اندازه‌گیری و ثبت گردید.یافته‌ها: فراوانی سرفه به طور معنی‌داری در گروه پروپوفول (3/27 درصد) در مقایسه با گروه‌های دگزامتازون (8/78 درصد) و دارونما (8/84 درصد) کمتر بود (010/0 > P). شدت سرفه به طور معنی‌داری در گروه پروپوفول (ملایم 7/72 درصد؛ متوسط 3/27 درصد و شدید صفر درصد) در مقایسه با گروه دارونما (ملایم 2/18 درصد؛ متوسط 7/72 درصد و شدید 1/9 درصد) کمتر بود (010/0 > P). همچنین، تفاوت‌های معنی‌داری بین سه گروه در تغییرات فشار خون سیستول، فشار خون دیاستول و ضربان قلب وجود داشت (050/0 > P).نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد تجویز دز پایین پروپوفول (10 میلی‌گرم) می‌تواند فراوانی و شدت سرفه‌ی ناشی از فنتانیل را طی القای بیهوشی عمومی کاهش دهد.